وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوْا بِهَآ اِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوْا فَرِيْقًا مِّنْ اَمْوَالِ النَّاسِ بِالْاِثْمِ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ
wa lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili wa tudlū bihā ilal-ḥukkāmi lita'kulū farīqam min amwālin-nāsi bil-iṡmi wa antum ta‘lamūn(a).
Qabeenya jidduu keessan jirus karaa sobaatiin hin nyaatinaa, (hin) qabeenya kanaan abbootii murtii malaammaltummaadhaan, qabeenya namoota biroo tokko tokko karaa cubbuutiin nyaachuu dandeessu jettanii yaaduudhaan, osoo beektu.
فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا فَأْذَنُوْا بِحَرْبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ وَاِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوْسُ اَمْوَالِكُمْۚ لَا تَظْلِمُوْنَ وَلَا تُظْلَمُوْنَ
fa'illam taf‘alū fa'żanū biḥarbim minallāhi wa rasūlih(ī), wa in tubtum falakum ru'ūsu amwālikum, lā taẓlimūna wa lā tuẓlamūn(a).
Yoo akkas hin goone ta’e Rabbii fi Ergamaa Isaa irraa lola labsi. Garuu yoo towbatte, qabeenya kee isa guddaa argachuuf mirga qabda. Badii (miidhaa) hin hojjenne, hin balleessine (miidhamtee)s.
وَاٰتُوا الْيَتٰمٰىٓ اَمْوَالَهُمْ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيْثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَهُمْ اِلٰٓى اَمْوَالِكُمْ ۗ اِنَّهٗ كَانَ حُوْبًا كَبِيْرًا
wa ātul-yatāmā amwālahum wa lā tatabaddalul-khabīṡa biṭ-ṭayyib(i), wa lā ta'kulū amwālahum ilā amwālikum, innahū kāna ḥūban kabīrā(n).
Yatiimotaaf (kan ga’eessota ta’aniif) qabeenya isaanii kenniif, waan gaarii badaatti hin jijjiirinaa, qabeenya isaaniis kan keessan waliin hin nyaatinaa. Dhugumatti, (gocha wal jijjiiruu fi nyaachuu) cubbuu guddaadha.
وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاۤءَ اَمْوَالَكُمُ الَّتِيْ جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰمًا وَّارْزُقُوْهُمْ فِيْهَا وَاكْسُوْهُمْ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa lā tu'tus-sufahā'a amwālakumul-latī ja‘alallāhu lakum qiyāmaw warzuqūhum fīhā waksūhum wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
Namoota sammuun isaanii ammallee guutuu hin taaneef, qabeenya keessan (warra aangoo qaban) kan Rabbiin bu’uura jireenyaa godheef dabarsee hin kenninaa. Bittaa fi uffata (galii qabeenya irraa argamu) kenniif jecha gaarii itti dubbadhu.
وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
Yatiima immoo hanga umriin isaanii fuudhanitti qoradhu. Sana booda, akka yaada keetiin beekamoo (qabeenya ilaaluu irratti gaarii) yoo ta’an, qabeenya isaanii dabarsee isaaniif kenni. Akkasumas (qabeenya yatiima) daangaa barbaachisaa ta'e bira darbee hin nyaatinaa fi (hin) ariifatinaa (hin kenninaa) osoo hin guddatin. Namni (waardiyyoota keessaa) danda’e, sana booda ( qabeenya yatiima nyaachuu irraa) haa of qusatu, namni hiyyeessa ta’e, sana booda qabeenya sana haala mijaawaa ta’een nyaachuu danda’a. Sana booda yeroo qabeenya sana dabarsitee isaaniif kennitu ragaa ba’oota dhiyeessuu qabda. Rabbiin immoo akka to’ataa ta’ee gahaadha.
وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا
wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
Haadha manaa kee keessaa tokko kan biraatiin bakka buusuu yoo barbaadde, qabeenya guddaa tokko isaaniif kennite immoo homaa hin deebisin. Himata sobaa fi cubbuu ifa ta’e (baachuudhaan) deebiftaa?
وَكَيْفَ تَأْخُذُوْنَهٗ وَقَدْ اَفْضٰى بَعْضُكُمْ اِلٰى بَعْضٍ وَّاَخَذْنَ مِنْكُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا
wa kaifa ta'khużūnahū wa qad afḍā ba‘ḍukum ilā ba‘ḍiw wa akhażna minkum mīṡāqan galīẓā(n).
Akkasumas akkamitti deebifta osoo walitti dhiyeenyaan (akka abbaa manaa fi haadha manaatti), isaanis (haadhotii manaa kee) kakuu cimaa (hidhata gaa’elaa) si irraa fudhatanii.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).
Yaa warra amantan! Daldala waliigaltee waliinii irratti hundaa'e malee, qabeenya walii karaa sobaatiin hin nyaatinaa. Of hin ajjeesin immoo. Dhugumatti Rabbiin isiniif rahmata godha.
وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا
wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).
Namni kana karaa seera cabsuu fi haqa hin qabneen raawwate immoo, Si’oolitti isa galchina. Sun Rabbiif salphaadha
وَّاَخْذِهِمُ الرِّبٰوا وَقَدْ نُهُوْا عَنْهُ وَاَكْلِهِمْ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۗوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا
wa akhżihimur-ribā wa qad nuhū ‘anhu wa aklihim amwālan-nāsi bil-bāṭil(i), wa a‘tadnā lil-kāfirīna minhum ‘ażāban alīmā(n).
akkasumas ribaa waan hojjetaniif, dhuguma iyyuu irraa dhorkamaniiru, akkasumas qabeenya namootaa karaa seeraan alaa (batil) waan nyaataniif. Kaafiroota isaan keessa jiraniif immoo adabbii nama dhukkubsu qopheessineerra.
وَتَرٰى كَثِيْرًا مِّنْهُمْ يُسَارِعُوْنَ فِى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa tarā kaṡīram minhum yusāri‘ūna fil-iṡmi wal-‘udwāni wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū ya‘malūn(a).
Isaan keessaa (Yihudoonni) baay’een isaanii cubbuu, irra daddarbuu, fi waan dhowwame nyaachuu irratti wal dorgoman ni argita. Dhugumatti wanti isaan hojjetan baay’ee hamaadha.
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
Yaa warra amantan! Dhugumatti, namoonni Waaqayyoon sodaatan fi monoksoonni isaanii baay’een isaanii dhugumatti qabeenya namootaa karaa sobaatiin nyaatu, (namoota) karaa Rabbii irraa gufachiisu. Warri warqee fi meetii kuufatanii karaa Rabbii irratti hin fixne immoo, ergasii oduu gammachiisaa, (akka isaan argatan) adabbii dhukkubsataa isaaniif kennu
۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ
auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).
Safartuu sana guutuu godhi namoota biroo hin miidhin.
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ
wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
Akkasumas mirga isaa hir’isuun nama hin miidhinaa lafa irrattis malaammaltummaa hin uumnaa;
وَتَأْكُلُوْنَ التُّرَاثَ اَكْلًا لَّمًّاۙ
wa ta'kulūnat-turāṡa aklal lammā(n).
yeroo ati dhaala sana walitti makuun (halaal fi haraama) nyaattu, .