۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
እናቶች ልጆቻቸውን ለሁለት ሙሉ ዓመታት፣ ሙሉ ጡት ማጥባት ለሚፈልጉ፣ ጡት ማጥባት አለባቸው። የአባትየውም ግዴታ ተገቢውን እንክብካቤ መስጠትና ማልበስ ነው። አንድ ሰው ከሚችለው በላይ ሸክም አይጫንበትም። እናት በልጇ ምክንያት አትሰቃይ፣ አባትም በልጁ ምክንያት (አይሰቃይ)። ወራሾቹም እንዲሁ (ግዴታ) አለባቸው። ሁለቱም በስምምነትና በመመካከር ጡት ማጥባት ከፈለጉ፣ በሁለቱም ላይ ኃጢአት የለም። ልጅዎን ለሌላ ሰው ማጥባት ከፈለጉ፣ በተገቢው መንገድ ክፍያ መፈጸም ምንም ኃጢአት የለም። አላህን ፍሩ፤ አላህም የምትሠሩትን ሁሉ ተመልካች መሆኑን እወቁ።
لِيُنْفِقْ ذُوْ سَعَةٍ مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهٗ فَلْيُنْفِقْ مِمَّآ اٰتٰىهُ اللّٰهُ ۗ لَا يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْسًا اِلَّا مَآ اٰتٰىهَاۗ سَيَجْعَلُ اللّٰهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُّسْرًا ࣖ
liyunfiq żū sa‘atim min sa‘atih(ī), wa man qudira ‘alaihi rizquhū falyunfiq mimmā ātāhullāh(u), lā yukallifullāhu nafsan illā mā ātāhā, sayaj‘alullāhu ba‘da ‘usriy yusrā(n).
እንደ አቅሙ ኑሮውን የማስተዳደር ነፃነት ያለው ሰው እና ሲሳዩ የተገደበ ሰው አላህ ከሰጠው ሀብት ኑሮውን ማስተዳደር አለበት። አላህ ለሰው ልጅ አላህ በሰጠው (በሚሰጠው) ነገር (በሚሰጠው) ነገር ላይ ጫና አያደርግም። አላህ አንድ ቀን ከጠባብነት በኋላ ሰፊነትን ይሰጣል።