وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
Yɛ amun kan amun wun ase be nɲɔn’n be wun klolɛ dan kpa naan amun se kɛ: "Min Min! Klo be nɲɔn’n kɛ nga be nɲɔn’n be kleli min min kaan nun’n sa."
فَرَدَدْنٰهُ اِلٰٓى اُمِّهٖ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ
faradadnāhu ilā ummihī kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzana wa lita‘lama anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
Ɔ maan E fɛli i (Moizi) e sali i sin i nin’n i wun lɔ, naan i awlɛn’n w’a yo i fɛ, w’a yoman i ya, naan w’a si kɛ nda nga Allah tali’n, ɔ ti nanwlɛ, sanngɛ be nun sunman be siman.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).
Yɛ E seli sran’n (kɛ ɔ yo like kpa) i si nin i nin. I nin’n wunnzɛli i kɛ i wunmiɛn’n su yo dan’n sa, kpɛkun kɛ ɔ ɲannin afuɛ nɲɔn’n, ɔ tuli i nɔnnɔn’n nun. Amun si Min nin amun si nin amun nin be ase. Min ngunmin yɛ amún sá amun sin ɔn.