وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
Урҭ рҩыџьагьы рахь абзиабара ду аарԥшны ухы ларҟәны иуҳәа: "Сынцәа, урҭ ҩыџьагьы бзиа ибала, санхәыҷыз ишысдырҵаз еиԥш".
فَرَدَدْنٰهُ اِلٰٓى اُمِّهٖ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ
faradadnāhu ilā ummihī kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzana wa lita‘lama anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
Убри аҟнытә, ҳара уи (Мусеи) иан лахь дҳархынҳәит, лгәы гәырӷьаларц, лгәы каҳарц, Аллаҳ иқәыргәыӷра шиашоу еилылкаарц азы, аха урҭ реиҳараҩык уи рыздырӡом.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).
Ауаҩытәыҩсагьы иани иаби ирыдаҳҵеит. Иан еиҳа-еиҳа иԥсыҽханы длыцәтәымхеит, ҩышықәса анихыҵуаз ацәа лҟәыҵит. Сара сзы, шәҭаацәа рзы иҭабуп ҳәа шәҳәала. Сара заҵәык сахь шәхынҳәра ҟалоит.