۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
እናቶች ልጆቻቸውን ለሁለት ሙሉ ዓመታት፣ ሙሉ ጡት ማጥባት ለሚፈልጉ፣ ጡት ማጥባት አለባቸው። የአባትየውም ግዴታ ተገቢውን እንክብካቤ መስጠትና ማልበስ ነው። አንድ ሰው ከሚችለው በላይ ሸክም አይጫንበትም። እናት በልጇ ምክንያት አትሰቃይ፣ አባትም በልጁ ምክንያት (አይሰቃይ)። ወራሾቹም እንዲሁ (ግዴታ) አለባቸው። ሁለቱም በስምምነትና በመመካከር ጡት ማጥባት ከፈለጉ፣ በሁለቱም ላይ ኃጢአት የለም። ልጅዎን ለሌላ ሰው ማጥባት ከፈለጉ፣ በተገቢው መንገድ ክፍያ መፈጸም ምንም ኃጢአት የለም። አላህን ፍሩ፤ አላህም የምትሠሩትን ሁሉ ተመልካች መሆኑን እወቁ።
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).
ሰዎችንም ለወላጆቻቸው በጎ እንዲያደርጉ አዘዝናቸው። እናቱ በችግር ፀንሳዋለች፤ በችግርም ወለደችው። የእርግዝና ጊዜ እስከ ጡት ጡት ጡት ጡት እስኪወጣ ድረስ ሰላሳ ወር ነው፤ ስለዚህም ልጁ (ልጁ) አዋቂ ሲሆን አርባ ዓመት ሲሞላው "ጌታዬ ሆይ! በእኔና በወላጆቼ ላይ ለሰጠኸኝ ጸጋ አመስጋኝ እንድሆን፣ አንተም የምትወደውን መልካም ሥራ እንድሠራ፣ ለልጆቼና ለልጅ ልጆቼም የሚፈስ መልካም ሥራን ስጠኝ። በእርግጥ ወደ አንተ ተጸጸትኩ፤ እኔ ከሙስሊሞች አንዱ ነኝ" ሲል ይጸልያል።