مَا جَعَلَ اللّٰهُ لِرَجُلٍ مِّنْ قَلْبَيْنِ فِيْ جَوْفِهٖ ۚوَمَا جَعَلَ اَزْوَاجَكُمُ الّٰـِٕۤيْ تُظٰهِرُوْنَ مِنْهُنَّ اُمَّهٰتِكُمْ ۚوَمَا جَعَلَ اَدْعِيَاۤءَكُمْ اَبْنَاۤءَكُمْۗ ذٰلِكُمْ قَوْلُكُمْ بِاَفْوَاهِكُمْ ۗوَاللّٰهُ يَقُوْلُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِى السَّبِيْلَ
mā ja‘alallāhu lirajulim min qalbaini fī jaufih(ī), wa mā ja‘ala azwājakumul-lā'ī tuẓāhirūna minhunna ummahātikum, wa mā ja‘ala ad‘iyā'akum abnā'akum, żālikum qaulukum bi'afwāhikum, wallāhu yaqūlul-ḥaqqa wa huwa yahdis-sabīl(a).
Allah w’a yoman sran kun i awlɛn nɲɔn i kunman’n nun; Yɛ w’a yoman amun bla nga amun zihar be’n be kɛ amun nin sa, yɛ w’a yoman amun mma nga amun fali be kɛ amun mma sa’n, w’a yoman amun (mɔ amun bɔbɔ amun) mma mun. Ndɛ sɔ’m be ti ndɛ ngbɛn amun nuan nun. Allah kan ndɛ nanwlɛ yɛ ɔ kle atin (kpa’n).
اُدْعُوْهُمْ لِاٰبَاۤىِٕهِمْ هُوَ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ فَاِنْ لَّمْ تَعْلَمُوْٓا اٰبَاۤءَهُمْ فَاِخْوَانُكُمْ فِى الدِّيْنِ وَمَوَالِيْكُمْ ۗوَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ فِيْمَآ اَخْطَأْتُمْ بِهٖ وَلٰكِنْ مَّا تَعَمَّدَتْ قُلُوْبُكُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
ud‘ūhum li'ābā'ihim huwa aqsaṭu ‘indallāh(i), fa illam ta‘lamū ābā'ahum fa ikhwānukum fid-dīni wa mawālīkum, wa laisa ‘alaikum junāḥun fīmā akhṭa'tum bihī wa lākim mā ta‘ammadat qulūbukum, wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
Flɛ be (ba nga be fali be kɛ be mma sa’n) be (fa) be si’m be dunman’n; i sɔ’n ti nanwlɛ Allah ɲrun, yɛ sɛ amun siman be si’n, nn (flɛ be kɛ) amun Ɲanmiɛn sulɛ wafa’n i nunfuɛ mun sa. Yɛ sa tɛ fi nunman amun su sɛ amun fɔn ndɛ sɔ’n nun’n, sanngɛ (sa tɛ o lɛ) like nga amun awlɛn’n sunnzun’n. Allah ti yaci sran wun sa cɛ i, ɔ si aunnvuɛ dan.