يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).
Allah acï lööŋ tääu tënë yïïn në kë de mïïthku: tɛ̈ŋ de mɛnh moc athöŋ ke tɛ̈ŋ de nyïïr kaarou. Na ye mïth ke diäär kedhiɛ, ku ka juëc awär rou, ke tɛ̈ŋden ee biäk de rou në diäk de käŋ cïk yök. Na ye nyan tök, ke yen ë yök bak. Ku tënë kɔc ë dhiëth, ke raan tök në ke yiic ee yök në biäk de dhetem de ɣön ë määl, të nɔŋ yen mïth. Na cïn mïth ku kɔc ë dhiëth yen aye käŋ yök abac, ke manhde ee yök në biäk de diäk. Na nɔŋ mïth ke mïth, ke man ee yök tök në biäk de dhetem. (Kë tɛ̈k-tɛ̈k kënë ee) thök (thök) ë lööŋke wala (ku tääu-pïny) ë wëuke. (Ku ë yic) kɔc ë dhiëth yïïn ku mïthku, yïn acïï ŋic yeŋa kamken yen ë kë dït ë piath tënë yïn. Yen ee löŋ de Allah. Ee yic, Allah ee raan ŋic käŋ kedhiɛ, ee raan ŋic käŋ kedhiɛ.