يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).
Allah sieli amun mma’m be aja’n i su mmla kɛ: ba yasua kun i like’n ti kɛ ba bla nɲɔn liɛ’n sa. Sɛ be kwlaa be ti ba bla, be tra nɲɔn’n, nn be lika’n ti asiɛ’n i bue nsan su’n i nun nɲɔn. Sɛ ba bla kunngba cɛ yɛ ɔ o lɛ’n, nn ɔ ɲan i bue. Yɛ siɛ nin niɛn’m be liɛ’n, sɛ ɔ le ba’n, be tinuntinun be ɲan asiɛ’n i bue nsiɛn su’n. Sɛ ɔ leman ba naan i si nin i nin be ɲan aja’n i ngunmin’n, nn i nin’n yɛ ɔ ɲan i bue nsan su’n niɔn. Sɛ ɔ le i niaan’n, nn i nin’n ɲan i bue nsiɛn su’n i nun kun. (I sɔ akpasua’m be ti) i testamɛnti’n (i su kpɛnlɛ’n) annzɛ (yɛ i kalɛ’n i tualɛ’n) i sin. (Kɛ) amun si nin amun nin nin amun mma’m be liɛ’n, amun siman be nun kun m’ɔ kwla yo amun ye kpa’n niɔn. I sɔ’n ti Allah i mmla. Nanwlɛ, Allah si like kwlaa, ɔ si ngwlɛlɛ.