وَكَذٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيْرٍ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ قَتْلَ اَوْلَادِهِمْ شُرَكَاۤؤُهُمْ لِيُرْدُوْهُمْ وَلِيَلْبِسُوْا عَلَيْهِمْ دِيْنَهُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ
wa każālika zayyana likaṡīrim minal-musyrikīna qatla aulādihim syurakā'uhum liyurdūhum wa liyalbisū ‘alaihim dīnahum, wa lau syā'allāhu mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).
Ҫапла вара вӗсен йӗрӗхӗсем (Сатана) нумай мушриксене хӑйсен ачисене вӗлерме, вӗсене пӗтерме тата хӑйсен тӗнне пӑсма илемлӗ тунӑ. Аллах ирӗк пулсан, вӗсем ӑна туман пулӗччӗҫ. Вӗсем хӑйсем мӗн шухӑшласа кӑларнипе пулччӑр.
قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ قَتَلُوْٓا اَوْلَادَهُمْ سَفَهًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّحَرَّمُوْا مَا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ افْتِرَاۤءً عَلَى اللّٰهِ ۗقَدْ ضَلُّوْا وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ ࣖ
qad khasiral-lażīna qatalū aulādahum safaham bigairi ‘ilmiw wa ḥarramū mā razaqahumullāhuftirā'an ‘alallāh(i), qad ḍallū wa mā kānū muhtadīn(a).
Хӑйсен ачисене пӗлмесӗр вӗлерекенсем чӑнах та ҫухатнӑ, вӗсем Аллах панӑ апат-ҫимӗҫе чарнӑ, вӗсем Аллах ҫине суя ҫеҫ шухӑшласа кӑларнӑ. Чӑнах та, вӗсем аташса кайнӑ, ҫул кӑтартмаҫҫӗ.
۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).
Калӑр (Мухаммед): «Эпӗ сана Турӑ мӗн чарнине вуласа парам-ха, Унпа нимӗн те ан ҫыхӑнтар, аҫу-аннӳпе ырӑ пул, хӑвӑн ачусене чухӑн тесе ан вӗлер, эпир сана та, вӗсене те апат-ҫимӗҫпе тивӗҫтеретпӗр, курӑнакан е пытанса тӑракан ирсӗр ӗҫсем патне ан ҫывхар, Аллах чарнӑ ҫынсене ан вӗлер, мӗншӗн тесен вӑл эсӗ тӗрӗс ӑнланма хушнӑ.
وَاِذَا بُشِّرَ اَحَدُهُمْ بِالْاُنْثٰى ظَلَّ وَجْهُهٗ مُسْوَدًّا وَّهُوَ كَظِيْمٌۚ
wa iżā busysyira aḥaduhum bil-unṡā ẓalla wajhuhū muswaddaw wa huwa kaẓīm(un).
Чӑнах та, вӗсенчен пӗрне хӗр (ҫурални) ҫинчен пӗлтерсен, унӑн сӑнӗ хура (хӗрлӗ) пулать, вӑл питӗ тарӑхать.
يَتَوٰرٰى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوْۤءِ مَا بُشِّرَ بِهٖۗ اَيُمْسِكُهٗ عَلٰى هُوْنٍ اَمْ يَدُسُّهٗ فِى التُّرَابِۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ
yatawārā minal-qaumi min sū'i mā busysyira bih(ī), ayumsikuhū ‘alā hūnin am yadussuhū fit-turāb(i), alā sā'a mā yaḥkumūn(a).
Вӑл халӑхран пытаннӑ, мӗншӗн тесен усал хыпар ӑна панӑ. Вӑл ӑна мӑшкӑлпа тӑрантарӗ-ши е ӑна ҫӗре (чӗрӗллех) путарӗ-ши? Астӑватӑр-и, вӗсем мӗн тери начар (йышӑну) тунӑ.
وَالَّذِيْنَ لَا يَدْعُوْنَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ وَلَا يَقْتُلُوْنَ النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُوْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ يَلْقَ اَثَامًا ۙ
wal-lażīna lā yad‘ūna ma‘allāhi ilāhan ākhara wa lā yaqtulūnan nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqqi wa lā yaznūn(a), wa may yaf‘al żālika yalqa aṡāmā(n).
ытти турӑсемпе Аллахпа ҫыхӑнманнисем тата Аллах чарнӑ ҫынсене тӗрӗслӗхсӗр пуҫне вӗлерменнисем, аскӑнлӑх туманнисем; кам ҫавӑн пек тӑвать, ҫавна хытӑ айӑплӗҫ;
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا جَاۤءَكَ الْمُؤْمِنٰتُ يُبَايِعْنَكَ عَلٰٓى اَنْ لَّا يُشْرِكْنَ بِاللّٰهِ شَيْـًٔا وَّلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِيْنَ وَلَا يَقْتُلْنَ اَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْتِيْنَ بِبُهْتَانٍ يَّفْتَرِيْنَهٗ بَيْنَ اَيْدِيْهِنَّ وَاَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِيْنَكَ فِيْ مَعْرُوْفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhan-nabiyyu iżā jā'akal-mu'minātu yubāyi‘naka ‘alā allā yusyrikna billāhi syai'aw wa lā yasriqna wa lā yaznīna wa lā yaqtulna aulādahunna wa lā ya'tīna bibuhtāniy yaftarīnahū baina aidīhinna wa arjulihinna wa lā ya‘ṣīnaka fī ma‘rūfin fabāyi‘hunna wastagfir lahunnallāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
Эй, пророк! Ӗненекен хӗрарӑмсем сирӗн пата байат (шанчӑклӑх сӑмахӗ) илме пырсан, вӗсем Аллахпа нимӗн те ҫыхӑнтармаҫҫӗ; вӑрламӗҫ, аскӑн ӗҫ тумӗҫ, хӑйсен ачисене вӗлермӗҫ, хӑйсем алли-ури хушшинче шухӑшласа кӑларнӑ суя ӗҫмӗҫ тата ырӑ ӗҫре сире пӑхӑнмӗҫ, ҫавӑнпа та вӗсен шанчӑклӑх сӑмахне йышӑнӑр та вӗсемшӗн каҫару ыйтӑр Аллахран. Чӑнах та, Аллах каҫаракан, ырӑ кӑмӑллӑ.
وَاِذَا الْمَوْءٗدَةُ سُىِٕلَتْۖ
wa iżal-mau'ūdatu su'ilat.
тата чӗррӗн пытарнӑ хӗрачасене ыйтсан,