فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ وَضَعْتُهَآ اُنْثٰىۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْۗ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْاُنْثٰى ۚ وَاِنِّيْ سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَاِنِّيْٓ اُعِيْذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ
falammā waḍa‘athā qālat rabbi innī waḍa‘tuhā unṡā, wallāhu a‘lamu bimā waḍa‘at, wa laisaż-żakaru kal-unṡā, wa innī sammaituhā maryama wa innī u‘īżuhā bika wa żurriyyatahā minasy-syaiṭānir-rajīm(i).
അങ്ങനെ അവൾ പ്രസവിച്ചപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു: "എന്റെ രക്ഷിതാവേ, ഞാൻ ഒരു പെൺകുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു." അല്ലാഹു താൻ പ്രസവിച്ചത് എന്താണെന്ന് നന്നായി അറിയുന്നവനാണെങ്കിലും, പുരുഷന്മാർ സ്ത്രീകളെപ്പോലെയല്ല. "ഞാൻ അവൾക്ക് മർയം എന്ന് പേരിട്ടു, ശപിക്കപ്പെട്ട പിശാചിൽ നിന്ന് അവൾക്കും അവളുടെ സന്തതികൾക്കും പേരക്കുട്ടികൾക്കും വേണ്ടി ഞാൻ നിന്നോട് കാവൽ ചോദിക്കുന്നു."