فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ وَضَعْتُهَآ اُنْثٰىۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْۗ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْاُنْثٰى ۚ وَاِنِّيْ سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَاِنِّيْٓ اُعِيْذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ
falammā waḍa‘athā qālat rabbi innī waḍa‘tuhā unṡā, wallāhu a‘lamu bimā waḍa‘at, wa laisaż-żakaru kal-unṡā, wa innī sammaituhā maryama wa innī u‘īżuhā bika wa żurriyyatahā minasy-syaiṭānir-rajīm(i).
އެހެންކަމުން އެކަމަނާ ވިހެއި ހިނދު، “އޭ އަހަރެންގެ ވެރިރަސްކަލާނގެ، އަހަރެންނަށް އަންހެން ދަރިއަކު ލިބިއްޖެ” ކަމަށް ވިދާޅުވިއެވެ. އެކަލޭގެފާނު ވިހެއީ ކޮންއެއްޗެއްކަން އެންމެ ރަނގަޅަށް ދެނެވޮޑިގެންވާ ކަމުގައި ވިޔަސް، އަދި ފިރިހެނުންނަކީ އަންހެނުންނާ އެއްގޮތެއް ނޫނެވެ. "އަދި އަހަރެން އެކަމަނާއަށް މަރިޔަމްގެ ނަން ދިނީމެވެ، އަދި ލަޢުނަތް ލިބިފައިވާ އިބިލީހުގެ (ތަދައްޚުލުވުމުން) އޭނާއާއި އޭނާގެ ދަރިންނާއި ކާފަދަރިންނަށްޓަކައި ކަލޭގެފާނުގެ ރައްކާތެރިކަމަށް އެދެމެވެ."