يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).
الله تعالی ستاسو د اولادونو د میراث په اړه ستاسو لپاره مقرر کړی دی: د زوی برخه د دوو لوڼو سره مساوي ده. که ټولې لوڼې وي، له دوو څخه زیاتې، نو د دوی برخه د میراث دوه پر دریمه برخه ده. که یوازې یوه لور وي، نو هغې ته نیمایي ورکول کیږي. او د مور او پلار لپاره، هر یو د دوی د میراث شپږمه برخه ترلاسه کوي، که هغه اولاد ولري. که هغه اولاد ونه لري او د هغه مور او پلار یوازې میراث ترلاسه کوي، نو د هغه مور دریمه برخه ترلاسه کوي. که هغه وروڼه او خویندې ولري، نو د هغه مور شپږمه برخه ترلاسه کوي. (دا ویشونه) د هغه د وصیت (پوره کولو) یا د هغه د پور (او تادیې) وروسته دي. (تر هغه ځایه چې ستاسو د مور او پلار او ستاسو د ماشومانو په اړه، تاسو نه پوهیږئ چې کوم یو ستاسو لپاره ډیر ګټور دی. دا د الله تعالی پریکړه ده. په حقیقت کې، الله تعالی پوه او حکمت لرونکی دی.