وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).
മനുഷ്യനോട് അവന്റെ മാതാപിതാക്കളോട് നന്മ ചെയ്യാൻ നാം കൽപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവന്റെ മാതാവ് ബലഹീനതയോടെ അവനെ ഗർഭം ധരിച്ചു. രണ്ട് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ അവനെ മുലകുടി മാറ്റി. എന്നോടും നിന്റെ മാതാപിതാക്കളോടും നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കുക. നിന്റെ മടക്കം എന്നിലേക്ക് മാത്രമായിരിക്കും.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).
മാതാപിതാക്കളോട് നന്മ ചെയ്യണമെന്ന് നാം മനുഷ്യരോട് കൽപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവന്റെ മാതാവ് പ്രയാസപ്പെട്ടാണ് അവനെ ഗർഭം ധരിച്ചത്, പ്രയാസപ്പെട്ടാണ് അവനെ പ്രസവിച്ചത്. മുപ്പത് മാസമാണ് ഗർഭകാലം. മുലകുടി നിർത്തുന്നത് വരെ. അങ്ങനെ അവൻ (കുട്ടി) പ്രായപൂർത്തിയായി നാൽപത് വയസ്സ് തികയുമ്പോൾ അവൻ ഇങ്ങനെ പ്രാർത്ഥിക്കും: എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എനിക്കും എന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്കും നീ ചെയ്ത അനുഗ്രഹങ്ങൾക്ക് നന്ദി കാണിക്കാനും നീ തൃപ്തിപ്പെടുന്ന സൽകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാനും എനിക്ക് നീ മാർഗദർശനം നൽകേണമേ. എന്റെ സന്തതികളിലേക്കും പേരക്കുട്ടികളിലേക്കും ഒഴുകുന്ന നന്മ എനിക്ക് നൽകേണമേ. തീർച്ചയായും ഞാൻ നിന്നിലേക്ക് പശ്ചാത്തപിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും ഞാൻ മുസ്‌ലിംകളിൽ ഒരാളാണ്.