وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).
Ауаҩытәыҩсагьы иани иаби ирыдаҳҵеит. Иан еиҳа-еиҳа иԥсыҽханы длыцәтәымхеит, ҩышықәса анихыҵуаз ацәа лҟәыҵит. Сара сзы, шәҭаацәа рзы иҭабуп ҳәа шәҳәала. Сара заҵәык сахь шәхынҳәра ҟалоит.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).
Ауаагьы рҭаацәа рзы абзиара ҟарҵаларц рыдаҳҵеит. Иан ауадаҩрақәа рыла лцәалтәымкәа длыман, ауадаҩрақәа рыла длыхшеит (уигьы). Ацәаӷәара аамҭа ҩажәижәаба мзы ҵуеит, убри аҟнытә иара (ахәыҷы) дандухалак, ԥшьынҩажәа шықәса анихыҵлак, дныҳәоит: «Сынцәа, амҩақәҵара сыҭ, сҭаацәеи сареи иҳауҭаз абзиарақәа рзы ҭабуп ҳәа расҳәарц, насгьы схәыҷқәа рзы абзиарақәа ҟасҵарц азы; Сара аҭамзаара шьҭысхуеит, ииашаҵәҟьаны, сара аԥсылманцәа среиуоуп.