فَاِنْ عُثِرَ عَلٰٓى اَنَّهُمَا اسْتَحَقَّآ اِثْمًا فَاٰخَرٰنِ يَقُوْمٰنِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِيْنَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْاَوْلَيٰنِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ لَشَهَادَتُنَآ اَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَآ ۖاِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
fa in ‘uṡira ‘alā annahumastaḥaqqā iṡman fa ākharāni yaqūmāni maqāmahumā minal-lażīnastaḥaqqa ‘alaihimul-aulayāni fa yuqsimāni billāhi lasyahādatunā aḥaqqu min syahādatihimā wa ma‘tadainā, innā iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
രണ്ട് സാക്ഷികൾ ഒരു പാപം ചെയ്തുവെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടാൽ, മറ്റ് രണ്ട് പേർ അവരുടെ സ്ഥാനത്ത് വരും, അതായത് യഥാർത്ഥ അവകാശികളിൽ പെട്ടവരും മരിച്ച വ്യക്തിയോട് അടുത്തവരുമായ രണ്ടുപേരും. അപ്പോൾ ഇരുവരും അല്ലാഹുവിന്റെ നാമത്തിൽ സത്യം ചെയ്യും, "തീർച്ചയായും, ഞങ്ങളുടെ സാക്ഷ്യമാണ് രണ്ട് സാക്ഷികളുടെ സാക്ഷ്യത്തേക്കാൾ സ്വീകാര്യമായത്, ഞങ്ങൾ ഒരു പരിധിയും ലംഘിക്കുന്നില്ല. തീർച്ചയായും, ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ അക്രമികളിൽ പെട്ടവരായിരിക്കും."