وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاۤءَ اَمْوَالَكُمُ الَّتِيْ جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰمًا وَّارْزُقُوْهُمْ فِيْهَا وَاكْسُوْهُمْ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa lā tu'tus-sufahā'a amwālakumul-latī ja‘alallāhu lakum qiyāmaw warzuqūhum fīhā waksūhum wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
Аллаһ Тәғәлә йәшәү нигеҙе итеп ҡуйған байлыҡтарығыҙҙы (хакимдарға) әле аҡылдары камил булмаған кешеләргә тапшырмағыҙ. Уларға сауҙа итеү һәм кейем-һалым бирегеҙ (байлыҡтан килгән табыштан), уларға яҡшы һүҙҙәр әйтегеҙ.
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Ысынлап та, тәҡүә кешеләрҙең һәм уларҙың монахтарының күбеһе ысынында кешеләрҙең малын ялған юл менән ҡуллана һәм (улар) кешеләрҙе Аллаһ юлынан ҡамасаулай. Алтын һәм көмөш йыйып, уны Аллаһ юлында сарыф итмәгәндәр, уларға хәйерле яза бирерҙәр, тип хәбәр итегеҙ.
يَّوْمَ يُحْمٰى عَلَيْهَا فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوٰى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوْبُهُمْ وَظُهُوْرُهُمْۗ هٰذَا مَا كَنَزْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ فَذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْنِزُوْنَ
yauma yuḥmā ‘alaihā fī nāri jahannama fa tukwā bihā jibāhuhum wa junūbuhum wa ẓuhūruhum, hāżā mā kanaztum li'anfusikum fa żūqū mā kuntum taknizūn(a).
(Иҫегеҙҙә тотоғоҙ) алтын менән көмөштө йәһәннәмдә йылытып, маңлайҙарын, ян-яҡтарын һәм арҡаларын үтекләгәндәрҙе: «Был һеҙҙең үҙегеҙ өсөн һаҡлаған мөлкәтегеҙ, һаҡлаған нәмәләрҙең эҙемтәләрен тәмләп ҡарағыҙ», — тип әйткән көндө.
وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا
wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).
Һәм (шул иҫәптән Рәхимле Аллаһтың ҡолдары) сарыф иткәс, сарыф итмәгәндәрҙе, (шулай уҡ) һаран булмағандарҙы, икеһе лә аҡыллы,
۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ
inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).
Ысынлап та, Ҡарун Муса ҡәүеме араһында булған, ләкин ул улар менән ғәҙелһеҙлек ҡылған, һәм Беҙ уға бер нисә көслө кешеләр күтәрерлек асҡыстары бик ауыр булған хазина бүләк иттек. (Хәтерләйһеңме) Халҡы уға: «Һин артыҡ тәкәбберләнмә, Аллаһ маҡтанған кешеләрҙе яратмай», — тигән.
فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ فِيْ زِيْنَتِهٖ ۗقَالَ الَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا يٰلَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ قَارُوْنُۙ اِنَّهٗ لَذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ
fa kharaja ‘alā qaumihī fī zīnatih(ī), qālal-lażīna yurīdūnal-ḥayātad-dun-yā yā laita lanā miṡla mā ūtiya qārūn(u), innahū lażū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).
Шулай итеп, ул (Ҡарун) үҙенең данлылығы менән халҡы янына сыҡты. Донъяуи тормошто теләүселәр: «Беҙҙә Карунға бирелгән байлыҡ кеүек байлыҡ барҙыр, ысынлап та, уға ҙур бәхет бар», — тиҙәр.
وَاَعْطٰى قَلِيْلًا وَّاَكْدٰى
wa a‘ṭā qalīlaw wa akdā.
әҙ генә (вәғәҙә ителгәнде) бирҙе, ҡалғанын һаҡланы.
اَعِنْدَهٗ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرٰى
a‘indahū ‘ilmul-gaibi fahuwa yarā.
Уның (уны) күрер өсөн йәшерен нәмәләр тураһында белеме бармы?
اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
Белегеҙ, ысынында, был донъя тормошо тик уйындар һәм шаяртыуҙар, һеҙҙең арала биҙәү һәм үҙ-ара ғорурлыҡ һәм байлыҡ һәм нәҫел өсөн ярыш, ямғыр кеүек үҫемлектәр үҫтерә, улар фермерҙарҙы һоҡландыра, һуңынан (үҫемлектәр) кибә һәм һеҙ уларҙы күрәһегеҙ, һары төҫө һәм һуңынан улар юҡҡа сыға. Ә теге донъяла (һуңыраҡ) Аллаһтан һәм Уның ризалығынан ҡаты яза һәм ярлыҡау булыр. Ә донъя тормошо ялған ләззәттән башҡа нәмә түгел.
وَّتُحِبُّوْنَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّاۗ
wa tuḥibbūnal-māla ḥubban jammā(n).
ә һин байлыҡты артыҡ мөхәббәт менән яратаһың.
وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍۙ
wailul likulli humazatil-lumazah(tin).
Ҡайғы һәр ҡарғаусыға һәм кәмһетеүсегә,
ۨالَّذِيْ جَمَعَ مَالًا وَّعَدَّدَهٗۙ
allażī jama‘a mālaw wa ‘addadah(ū).
хазина йыйыусы һәм уны һанаусы,
يَحْسَبُ اَنَّ مَالَهٗٓ اَخْلَدَهٗۚ
yaḥsabu anna mālahū akhladah(ū).
ул (кеше) үҙенең байлығы үҙен йәшәй ала тип уйлай.
كَلَّا لَيُنْۢبَذَنَّ فِى الْحُطَمَةِۖ
kallā layumbażanna fil-ḥuṭamah(ti).
Мөһим түгел! Һис шикһеҙ, ул Хөтәмәгә (йәһәннәмгә) ташланасаҡ.