۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا
innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).
Ҳәарада, Аллаҳ шәара ишәыдиҵоит ажәабжьк аиура зықәнагахаша ауаа ирызнагаразы, ауаа рыбжьара азакәан анышәышьақәышәҵо, иашала ишьақәшәыргылароуп. Ҳәарада, Аллаҳ зегьы иреиӷьны ишәзырҵо иоуп. Ҳәарада, Аллаҳ зегь заҳауа, зегь збо иоуп.
سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
Урҭ амцтә жәабжьқәа раҳара бзиа ирбоит, харам (чыс) рацәаны ирфоит. Урҭ (аиудеиаа) уара уахь (Муҳаммад) ӡбарак уҳәарц иаар, рыбжьара ӡбара ҟаҵа, мамзаргьы урҭ урцәхьаҵыр, уара урҭ урцәхьаҵыр, маҷкгьы ԥырхага узҭом. Аха шәара ишәыӡбазар (урҭ рус), усҟан ииашаны ишәыӡба. Ҳәарада, Аллаҳ аиашара змоу бзиа ибоит.
وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Муса иуаажәлар рахь даныхынҳә, игәы ԥжәаны, илахь еиқәҵаны иҳәеит: «Сара сыҟамызт, закәытә ус бааԥсқәоу иҟашәҵаз! Моисеи ахсаала (Тора) ҵаҟа иқәиҵеит, иашьа (Ҳарун) ихы аанкыланы иара иахь днаганы дҩагылеит. (Ҳарун) иҳәеит: "Уа сан лԥа! Ажәлар сара сԥсыҽны срыԥхьаӡоит, сыршьырцгьы егьрыгымхеит, убри аҟнытә уаӷацәа срыцҳара азы ргәы ҟаумҵан, насгьы уаҩ гәаҟны сумҟаҵан".
وَاِنْ طَاۤىِٕفَتٰنِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اقْتَتَلُوْا فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَاۚ فَاِنْۢ بَغَتْ اِحْدٰىهُمَا عَلَى الْاُخْرٰى فَقَاتِلُوا الَّتِيْ تَبْغِيْ حَتّٰى تَفِيْۤءَ اِلٰٓى اَمْرِ اللّٰهِ ۖفَاِنْ فَاۤءَتْ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَاَقْسِطُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
wa in ṭā'ifatāni minal-mu'minīnaqtatalū fa aṣliḥū bainahumā, fa im bagat iḥdāhumā ‘alal-ukhrā fa qātilul-latī tabgī ḥattā tafī'a ilā amrillāh(i), fa in fā'at fa aṣliḥū bainahumā bil-‘adli wa aqsiṭū, innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
Азхаҵаҩцәа ҩ-гәыԥк еибашьуазар, урҭ рыбжьара аҭынчра шәыбжьашәҵа. Аҩыџьа рахьтә аӡәы егьи (агәыԥ) ацәгьара ҟаиҵар, ацәгьара ҟазҵо (агәыԥ) шәрабашь, агәыԥ Аллаҳ иԥҟарақәа рахь ихынҳәырц азы. Урҭ агәыԥ (Аллаҳ идҵала) ихынҳәызар, нас урҭ аҩыџьагьы иашала еинышәала, иашала шәхы мҩаԥыжәга. Ҳәарада, Аллаҳ, аиашара мҩаԥызго бзиа ибоит.