فَاِنْ عُثِرَ عَلٰٓى اَنَّهُمَا اسْتَحَقَّآ اِثْمًا فَاٰخَرٰنِ يَقُوْمٰنِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِيْنَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْاَوْلَيٰنِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ لَشَهَادَتُنَآ اَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَآ ۖاِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
fa in ‘uṡira ‘alā annahumastaḥaqqā iṡman fa ākharāni yaqūmāni maqāmahumā minal-lażīnastaḥaqqa ‘alaihimul-aulayāni fa yuqsimāni billāhi lasyahādatunā aḥaqqu min syahādatihimā wa ma‘tadainā, innā iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
หากพิสูจน์ได้ว่าพยานทั้งสองกระทำความผิดบาป จะมีบุคคลอื่นอีกสองคนมาทำหน้าที่แทน คือผู้สืทอดมรดกโดยชอบธรรมและใกล้ชิดกับผู้เสียชีวิตที่สุด แล้วทั้งสองคนจะสาบานต่อหน้าพระนามของอัลลอฮ์ว่า “แท้จริงแล้ว คำให้การของเรานั้นน่าเชื่อถือยิ่งกว่าคำให้การของพยานทั้งสอง และเราไม่ได้ละเมิดขอบเขตใดๆ แท้จริงแล้ว หากเรากระทำเช่นนั้น เราก็จะเป็นผู้กระทำความผิดอย่างแน่นอน”
ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِالشَّهَادَةِ عَلٰى وَجْهِهَآ اَوْ يَخَافُوْٓا اَنْ تُرَدَّ اَيْمَانٌۢ بَعْدَ اَيْمَانِهِمْۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاسْمَعُوْا ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ
Żālika adnā ay ya'tū bisy-syahādati ‘alā wajhihā au yakhāfū an turadda aimānum ba‘da aimānihim, wattaqullāha wasma‘ū, wallāhu lā yahdil qaumal-fāsiqīn(a).
ด้วยเหตุนี้ จึงเป็นการดีกว่าสำหรับพวกเขาที่จะให้การเป็นพยานตามความจริง และพวกเขากลัวว่าคำสาบานของพวกเขาจะถูกส่งคืน (ให้กับทายาท) หลังจากที่พวกเขาได้สาบานไปแล้ว จงเกรงกลัวอัลลอฮ์และจงฟัง (คำสั่งของพระองค์) และอัลลอฮ์จะไม่ทรงชี้นำคนชั่ว