اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
ཡང་ན་ཁྱེད་ཚོས་(ཡ་ཧུ་དཱ་པ་དང་ཡི་ཤུ་པ་)ཨབ་ར་ཧམ་དང་། ཁྱེད་རང་གིས་ཤེས་ཀྱི་ཡོད་དམ། ཡང་ན་ཨ་ལཱ་ཧ་དང་། ཨ་ལཱ་ཧ་ནས་ཁོ་རང་ལ་ཐོབ་པའི་དཔང་པོ་དེ་གསང་བ་བྱེད་མཁན་གྱི་མི་ལས་དྲང་བདེན་མེད་པ་སུ་ཡོད་དམ། ཁྱེད་ཚོས་གང་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་མེད་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་མ་ཤེས་པ་མ་རེད།
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوْهُۗ وَلْيَكْتُبْ بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِالْعَدْلِۖ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ اَنْ يَّكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّٰهُ فَلْيَكْتُبْۚ وَلْيُمْلِلِ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًٔاۗ فَاِنْ كَانَ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيْهًا اَوْ ضَعِيْفًا اَوْ لَا يَسْتَطِيْعُ اَنْ يُّمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهٗ بِالْعَدْلِۗ وَاسْتَشْهِدُوْا شَهِيْدَيْنِ مِنْ رِّجَالِكُمْۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُوْنَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَّامْرَاَتٰنِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَۤاءِ اَنْ تَضِلَّ اِحْدٰىهُمَا فَتُذَكِّرَ اِحْدٰىهُمَا الْاُخْرٰىۗ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَۤاءُ اِذَا مَا دُعُوْا ۗ وَلَا تَسْـَٔمُوْٓا اَنْ تَكْتُبُوْهُ صَغِيْرًا اَوْ كَبِيْرًا اِلٰٓى اَجَلِهٖۗ ذٰلِكُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ وَاَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَاَدْنٰىٓ اَلَّا تَرْتَابُوْٓا اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيْرُوْنَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَلَّا تَكْتُبُوْهَاۗ وَاَشْهِدُوْٓا اِذَا تَبَايَعْتُمْ ۖ وَلَا يُضَاۤرَّ كَاتِبٌ وَّلَا شَهِيْدٌ ەۗ وَاِنْ تَفْعَلُوْا فَاِنَّهٗ فُسُوْقٌۢ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّٰهُ ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tadāyantum bidainin ilā ajalim musamman faktubūh(u), walyaktub bainakum kātibum bil-‘adl(i), wa lā ya'ba kātibun ay yaktuba kamā ‘allamahullāhu falyaktub, walyumlilil-lażī ‘alaihil-ḥaqqu walyattaqillāha rabbahū wa lā yabkhas minhu syai'ā(n), fa'in kānal-lażī ‘alaihil-ḥaqqu safīhan au ḍa‘īfan au lā yastaṭī‘u ay yumilla huwa falyumlil waliyyuhū bil-‘adl(i), wastasyhidū syahīdaini mir rijāliūkum, fa'illam yakūnā rajulaini farajuluw wamra'atāni mimman tarḍauna minasy-syuhadā'i an taḍilla iḥdāhumā fatużakkira iḥdāhumal-ukhrā, wa lā ya'basy-syuhadā'u iżā mā du‘ū, wa lā tas'amū an taktubūhu ṣagīran au kabīran ilā ajalih(ī), żālikum aqsaṭu ‘indallāhi wa aqwamu lisy-syahādati wa adnā allā tartābū illā an takūna tijāratan ḥāḍiratan tudīrūnahā bainakum falaisa ‘alaikum junāḥun allā taktubūhā, wa asyhidū iżā tabāya‘tum, wa lā yuḍārra kātibuw wa lā syahīd(un), wa in taf‘alū fa'innahū fusūqum bikum, wattaqullāh(a), wa yu‘allimukumullāh(u), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། དུས་ཡུན་ངེས་ཅན་ཞིག་གི་རིང་བུ་ལོན་དང་བུན་ལེན་ཡོད་ཚེ་ཡིག་ཐོག་ཏུ་བཀོད་དགོས། ཁྱེད་ཚོའི་ནང་ནས་རྩོམ་པ་པོ་ཞིག་གིས་དེ་ཡང་དག་པར་བྲིས་བཅུག རྩོམ་པ་པོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་སློབ་སྟོན་བྱས་པ་ལྟར་བྲིས་རྒྱུ་ཁས་མ་བླངས་པར་བྲིས་དགོས། དེ་ནས་བུ་ལོན་ཡོད་མཁན་གྱིས་བཀའ་བཀོད་བྱེད་དགོས། ཁོང་གིས་ཁོང་གི་གཙོ་བོ་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་འཇིགས་སྣང་བྱེད་དགོས། དེ་ནས་ཁོང་གིས་གང་ཡང་མ་བསྡུ་དགོས། གལ་ཏེ་བུ་ལོན་ལེན་མཁན་དེ་ཤེས་སྟོབས་མེད་པའམ་ཡང་ན་(ཁོང་གི་གནས་སྟངས་ནང་)ཞན་པོ་ཡོད་པའམ་ཡང་ན་རང་ཉིད་ལ་བཀའ་བཀོད་བྱེད་མི་ཐུབ་མཁན་ཞིག་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཚོའི་ནང་ནས་དཔང་པོ་ཕོ་གཉིས་དང་མཉམ་དུ་དཔང་པོ་བྱེད་དགོས། གལ་ཏེ་ཕོ་(དཔང་པོ)གཉིས་མེད་ན། དེ་ནས་(ཡོད་པའི་)དཔང་པོའི་ནང་ནས་ཁྱེད་རང་དགའ་སའི་མི་དེ་ཚོའི་ནང་ནས་ཕོ་མོ་གཉིས་ཡོད་སྲིད། དེ་བཞིན་དཔང་པོ་ཚོས་འབོད་སྐུལ་བྱེད་སྐབས་ཁས་མ་བླངས་པར་བྱོས། དེ་བཞིན་(བུ་ལོན་)ཆུང་ཆུང་ཡིན་ནའང་འདྲ། དུས་ཚོད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྲིས་ནས་ཉོབ་སྣང་མ་བྱེད། དེ་ནི་ཨ་ལཱ་ཧའི་མདུན་དུ་དྲང་བདེན་ཆེ་བ་དང་། དཔང་པོ་ཤུགས་ཆེ་རུ་གཏོང་ཐུབ་པ། དོགས་པ་ལ་ཉེ་བ་ཡིན། ཁྱེད་ཀྱིས་ཉོ་ཚོང་བྱེད་སྐབས་དཔང་པོ་འཁྱེར་ནས་རྩོམ་པ་པོ་དང་དཔང་པོ་ཚོར་དཀའ་ངལ་མ་བཟོས། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱས་ན། དེ་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་ངན་པའི་བྱ་སྤྱོད་ཅིག་རེད། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་འཇིགས་སྣང་བྱོས། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་སློབ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
۞ وَاِنْ كُنْتُمْ عَلٰى سَفَرٍ وَّلَمْ تَجِدُوْا كَاتِبًا فَرِهٰنٌ مَّقْبُوْضَةٌ ۗفَاِنْ اَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِى اؤْتُمِنَ اَمَانَتَهٗ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَۗ وَمَنْ يَّكْتُمْهَا فَاِنَّهٗٓ اٰثِمٌ قَلْبُهٗ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ࣖ
wa in kuntum ‘alā safariw wa lam tajidū kātiban fa riḥānum maqbūḍah(tun), fa'in amina ba‘ḍukum ba‘ḍan falyu'addil-lażi'tumina amānatahū walyattaqillāha rabbah(ū), wa lā taktumusy syahādah(ta), wa may yaktumhā fa'innahū āṡimun qalbuh(ū), wallāhu bimā ta‘malūna ‘alīm(un).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་གི་འགྲུལ་བཞུད་ཁྲོད་རྩོམ་པ་པོ་ཞིག་མ་རྙེད་ན། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཚོ་ཁ་ཤས་ཀྱིས་གཞན་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་ན། ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་དེ་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་ལས་འགན་(བུ་ལོན་)བསྒྲུབས་ནས་ཁོང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ཨ་ལ་ཧ་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་པར་བྱོས། ཁྱེད་རང་གི་དཔང་པོ་དེ་སྦས་མ་བཅུག གང་ཡིན་ཟེར་ན་སུ་ཞིག་གིས་སྦས་ན་ཁོང་གི་སེམས་དེ་བཙོག་པ་ཡིན། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་གང་བྱེད་པ་ཡོངས་རྫོགས་ཤེས་མཁན་ཡིན།
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། དྲང་བདེན་ལ་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་མཁན་དང་། ཁྱེད་རང་ཚོ་རང་ཉིད་ལ་ཡང་ན་ཕ་མ་དང་སྤུན་མཆེད་ལ་ཡང་དཔང་པོ་བྱེད་རོགས། གལ་ཏེ་ཁོ་རང་(ཉེས་འཛུགས་པ་)ཕྱུག་པོ་དང་དབུལ་པོ་ཡིན་ན། དེར་བརྟེན་བདེན་པ་ལས་ལྡོག་འདོད་པའི་དབང་གིས་རང་གི་འདོད་པ་རྗེས་སུ་མ་འབྲང་། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་གིས་(ཚིག)བསྒྱུར་བཅོས་གཏོང་བའམ་ཡང་ན་དཔང་པོ་བྱེད་པར་འདོད་པ་མ་བྱུང་ན།
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِيْنَ الْوَصِيَّةِ اثْنٰنِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ اَوْ اٰخَرٰنِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةُ الْمَوْتِۗ تَحْبِسُوْنَهُمَا مِنْۢ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِيْ بِهٖ ثَمَنًا وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الْاٰثِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū syahādatu bainikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu ḥīnal-waṣiyyatiṡnāni żawā ‘adlim minkum au ākharāni min gairikum in antum ḍarabtum fil-arḍi fa aṣābatkum muṣībatul-maut(i), taḥbisūnahumā mim ba‘diṣ-ṣalāti fa yuqsimāni billāhi inirtabtum lā nasytarī bihī ṡamanaw wa lau kāna żā qurbā, wa lā naktumu syahādatallāhi innā iżal laminal-āṡimīn(a).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཚོའི་ནང་ནས་གཅིག་གིས་འཆི་བ་ལ་གདོང་ལེན་བྱེད་སྐབས་ཁོང་གིས་ཡིག་ཆ་བཟོ་རྒྱུ་ཡིན་ན། ཡིག་ཆ་དེ་ཁྱེད་ཀྱི་ནང་དུ་ཡོད་པའི་མི་གཉིས་ཀྱིས་ཡང་ན་ཁྱེད་ལ་ཆོས་ལུགས་མི་འདྲ་བའི་མི་གཉིས་ཀྱིས་དཔང་པོ་བྱེད་དགོས། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་འཛམ་གླིང་ཐོག་འགྲུལ་བསྐྱོད་བྱེད་བཞིན་ཡོད་ན། ཁྱེད་རང་འཆི་བའི་ཉེན་ཁ་ཡོད་ན། ཁྱེད་རང་གིས་མཆོད་འབུལ་བྱས་རྗེས་དཔང་པོ་གཉིས་བཀག་དགོས། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་ལ་དོགས་པ་ཡོད་ན། ཁོང་གཉིས་ཀས་ཨ་ལཱ་ཧའི་མིང་ཐོག་ནས་དམ་བཅའ་བཞག་དགོས། སྡིག་ཅན་ཚོ།
وَالَّذِيْنَ هُمْ بِشَهٰدٰتِهِمْ قَاۤىِٕمُوْنَۖ
wal-lażīna hum bisyahādātihim qā'imūn(a).
རང་གི་དཔང་པོ་ལ་དམ་པོར་འཛིན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས།