يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوْهُۗ وَلْيَكْتُبْ بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِالْعَدْلِۖ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ اَنْ يَّكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّٰهُ فَلْيَكْتُبْۚ وَلْيُمْلِلِ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًٔاۗ فَاِنْ كَانَ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيْهًا اَوْ ضَعِيْفًا اَوْ لَا يَسْتَطِيْعُ اَنْ يُّمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهٗ بِالْعَدْلِۗ وَاسْتَشْهِدُوْا شَهِيْدَيْنِ مِنْ رِّجَالِكُمْۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُوْنَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَّامْرَاَتٰنِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَۤاءِ اَنْ تَضِلَّ اِحْدٰىهُمَا فَتُذَكِّرَ اِحْدٰىهُمَا الْاُخْرٰىۗ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَۤاءُ اِذَا مَا دُعُوْا ۗ وَلَا تَسْـَٔمُوْٓا اَنْ تَكْتُبُوْهُ صَغِيْرًا اَوْ كَبِيْرًا اِلٰٓى اَجَلِهٖۗ ذٰلِكُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ وَاَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَاَدْنٰىٓ اَلَّا تَرْتَابُوْٓا اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيْرُوْنَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَلَّا تَكْتُبُوْهَاۗ وَاَشْهِدُوْٓا اِذَا تَبَايَعْتُمْ ۖ وَلَا يُضَاۤرَّ كَاتِبٌ وَّلَا شَهِيْدٌ ەۗ وَاِنْ تَفْعَلُوْا فَاِنَّهٗ فُسُوْقٌۢ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّٰهُ ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tadāyantum bidainin ilā ajalim musamman faktubūh(u), walyaktub bainakum kātibum bil-‘adl(i), wa lā ya'ba kātibun ay yaktuba kamā ‘allamahullāhu falyaktub, walyumlilil-lażī ‘alaihil-ḥaqqu walyattaqillāha rabbahū wa lā yabkhas minhu syai'ā(n), fa'in kānal-lażī ‘alaihil-ḥaqqu safīhan au ḍa‘īfan au lā yastaṭī‘u ay yumilla huwa falyumlil waliyyuhū bil-‘adl(i), wastasyhidū syahīdaini mir rijāliūkum, fa'illam yakūnā rajulaini farajuluw wamra'atāni mimman tarḍauna minasy-syuhadā'i an taḍilla iḥdāhumā fatużakkira iḥdāhumal-ukhrā, wa lā ya'basy-syuhadā'u iżā mā du‘ū, wa lā tas'amū an taktubūhu ṣagīran au kabīran ilā ajalih(ī), żālikum aqsaṭu ‘indallāhi wa aqwamu lisy-syahādati wa adnā allā tartābū illā an takūna tijāratan ḥāḍiratan tudīrūnahā bainakum falaisa ‘alaikum junāḥun allā taktubūhā, wa asyhidū iżā tabāya‘tum, wa lā yuḍārra kātibuw wa lā syahīd(un), wa in taf‘alū fa'innahū fusūqum bikum, wattaqullāh(a), wa yu‘allimukumullāh(u), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).
אָ, איר וואָס גלייבט! אויב איר האָט חובות און פאָנדן פֿאַר אַ באַשטימטע צייט, זאָלט איר זיי אַראָפּשרייבן. און לאָזט אַ שרייבער צווישן אייך עס ריכטיק שרייבן. לאָזט דער שרייבער נישט אָפּזאָגן עס צו שרייבן ווי אַלאַה האָט אים געלערנט, זאָל ער עס שרייבן. און לאָזט דער מענטש וואָס שולדיקט עס דיקטירן, און לאָזט אים מורא האָבן פֿאַר אַלאַה, זיין גאָט, און לאָזט אים נישט אָפּרעכענען גאָרנישט דערפון. אויב דער שולדיקער איז עמעצער וואָס פעלט אינטעליגענץ אָדער איז שוואַך (אין זיין צושטאַנד), אָדער קען נישט דיקטירן אַליין, זאָל זיין היטער עס ריכטיק דיקטירן. און עדות זאָגן מיט צוויי זכר עדות צווישן אייך. אויב עס זענען נישט צוויי זכר (עדות), זאָל זיין אַ מאַן און צוויי פרויען צווישן די מענטשן וואָס איר ווילט פֿון די (עקזיסטירנדיקע) עדות, אַזוי אַז אויב איינער פֿאַרגעסט, דערמאָנט אים דער צווייטער. און לאָזט נישט די עדות אָפּזאָגן ווען זיי ווערן גערופֿן. און ווערט נישט באָרד עס אַראָפּצושרייבן, פֿאַר דער טערמין, צי (דער חוב) איז קליין אָדער גרויס. דאָס איז מער גערעכט אין די אויגן פֿון אַלאַה, מער פֿעיִק צו פֿאַרשטאַרקן עדות, און נענטער צו צווייפֿל, סײַדן עס איז אַ געלט־האַנדל וואָס ווערט דורכגעפֿירט צווישן אײַך, דאַן איז נישטאָ קיין זינד פֿאַר אײַך אויב איר שרײַבט עס נישט אַראָפּ. און נעמט עדות ווען איר קויפֿט און פֿאַרקויפֿט, און מאַכט נישט די זאַכן שווער פֿאַרן שרײַבער אָדער די עדות. אויב איר טוט (דאָס), דאַן איז עס טאַקע אַן אַקט פֿון שלעכטיקייט פֿון אײַער זײַט. און האָט מורא פֿאַר אַלאַה, אַלאַה לערנט אײַך, און אַלאַה ווײַס אַלץ.
قَالُوْا فَأْتُوْا بِهٖ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُوْنَ
qālū fa'tū bihī ‘alā a‘yunin-nāsi la‘allahum yasyhadūn(a).
זיי האָבן געזאָגט, "(דאַן) נעמט אים אַרויס און ווײַזט אים די מענטשן, כּדי זיי זאָלן זען."
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ جَاۤءَكُمْ فَاسِقٌۢ بِنَبَاٍ فَتَبَيَّنُوْٓا اَنْ تُصِيْبُوْا قَوْمًاۢ بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوْا عَلٰى مَا فَعَلْتُمْ نٰدِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū in jā'akum fāsiqum binaba'in fa tabayyanū an tuṣībū qaumam bijahālatin fa tuṣbiḥū ‘alā mā fa‘altum nādimīn(a).
איר וואָס גלייבט! אויב אַ רשע קומט צו אייך מיט עפּעס אַ נייעס, שטעלט זיך פעסט די אמתקייט דערפון, כּדי איר זאָלט נישט שאַטן אַ פאָלק צוליב אומוויסנדיקייט, און דערנאָך חרטה האָבן אויף וואָס איר האָט געטאָן.