يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوْهُۗ وَلْيَكْتُبْ بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِالْعَدْلِۖ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ اَنْ يَّكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّٰهُ فَلْيَكْتُبْۚ وَلْيُمْلِلِ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًٔاۗ فَاِنْ كَانَ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيْهًا اَوْ ضَعِيْفًا اَوْ لَا يَسْتَطِيْعُ اَنْ يُّمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهٗ بِالْعَدْلِۗ وَاسْتَشْهِدُوْا شَهِيْدَيْنِ مِنْ رِّجَالِكُمْۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُوْنَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَّامْرَاَتٰنِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَۤاءِ اَنْ تَضِلَّ اِحْدٰىهُمَا فَتُذَكِّرَ اِحْدٰىهُمَا الْاُخْرٰىۗ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَۤاءُ اِذَا مَا دُعُوْا ۗ وَلَا تَسْـَٔمُوْٓا اَنْ تَكْتُبُوْهُ صَغِيْرًا اَوْ كَبِيْرًا اِلٰٓى اَجَلِهٖۗ ذٰلِكُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ وَاَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَاَدْنٰىٓ اَلَّا تَرْتَابُوْٓا اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيْرُوْنَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَلَّا تَكْتُبُوْهَاۗ وَاَشْهِدُوْٓا اِذَا تَبَايَعْتُمْ ۖ وَلَا يُضَاۤرَّ كَاتِبٌ وَّلَا شَهِيْدٌ ەۗ وَاِنْ تَفْعَلُوْا فَاِنَّهٗ فُسُوْقٌۢ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّٰهُ ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tadāyantum bidainin ilā ajalim musamman faktubūh(u), walyaktub bainakum kātibum bil-‘adl(i), wa lā ya'ba kātibun ay yaktuba kamā ‘allamahullāhu falyaktub, walyumlilil-lażī ‘alaihil-ḥaqqu walyattaqillāha rabbahū wa lā yabkhas minhu syai'ā(n), fa'in kānal-lażī ‘alaihil-ḥaqqu safīhan au ḍa‘īfan au lā yastaṭī‘u ay yumilla huwa falyumlil waliyyuhū bil-‘adl(i), wastasyhidū syahīdaini mir rijāliūkum, fa'illam yakūnā rajulaini farajuluw wamra'atāni mimman tarḍauna minasy-syuhadā'i an taḍilla iḥdāhumā fatużakkira iḥdāhumal-ukhrā, wa lā ya'basy-syuhadā'u iżā mā du‘ū, wa lā tas'amū an taktubūhu ṣagīran au kabīran ilā ajalih(ī), żālikum aqsaṭu ‘indallāhi wa aqwamu lisy-syahādati wa adnā allā tartābū illā an takūna tijāratan ḥāḍiratan tudīrūnahā bainakum falaisa ‘alaikum junāḥun allā taktubūhā, wa asyhidū iżā tabāya‘tum, wa lā yuḍārra kātibuw wa lā syahīd(un), wa in taf‘alū fa'innahū fusūqum bikum, wattaqullāh(a), wa yu‘allimukumullāh(u), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).
O kamo na nagtutubod! Kun igwa ka nin mga utang asin mga utang sa laog nin sarong espesipikong peryodo nin panahon, dapat mong isurat iyan. Asin tugutan an sarong parasurat sa tahaw nindo na isurat ini nin tama. An parasurat dai magsayuma na isurat ini siring sa itinukdo saiya ni Allah, kaya isurat niya ini. Asin tugutan an tawong may utang na magdikta, asin tugutan siyang matakot ki Allah, an saiyang Kagurangnan, asin tugutan siyang dai magbawas nin ano man digdi. Kun an may utang sarong tawo na kulang sa intelihensya o maluya (sa saiyang kamugtakan), o dai kayang magdikta kan saiyang sadiri, kun siring tugutan an saiyang paraataman na magdikta kaini nin tama. Asin magpatotoo kamo kaiba an duwang lalaking saksi sa tahaw nindo. Kun mayo nin duwang lalaki (mga testigo), kun siring (pwedeng) sarong lalaki asin duwang babae sa mga tawong gusto mo gikan sa (eksister) mga testigo, tanganing kun an saro makalingaw, an saro pa magpagirumdom saiya. Asin dai pagtugutan na magsayuma an mga testigo kun apodon. Asin dai magsawa sa pagsurat kaini, para sa deadline, sadit man o dakula (an utang). Iyan mas makatanosan sa paghiling ni Allah, mas kayang pakusugon an patotoo, asin mas harani sa pagduda, apwera sana kun ini sarong cash trade na ginigibo sa pag-oltanan nindo, kun siring mayo nin kasalan para sa saindo kun dai nindo iyan isusurat. Asin magkua nin mga saksi kun kamo nagbabakal asin nagpapabakal, asin dai nindo pagpasakitan an mga bagay para sa parasurat o sa mga saksi. Kun gigibohon mo (iyan), kun siring totoo, iyan sarong akto nin karatan sa saimong kabtang. Asin matakot ka ki Allah, si Allah an nagtutukdo saimo, asin si Allah an nakakaaram kan gabos.
وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
Asin baloon an mga ilo sagkod na sinda may edad na tanganing mag-agom. Dangan, kun sa hiling mo sinda matali (marahay mag-ataman nin kayamanan), dangan itao sa sainda an saindang kayamanan. Asin dai magkakan (kan pagsadiri kan mga ilo) na lampas sa maninigong limitasyon asin (dai) magdali-dali (itao) bago sinda magdakula. An siisay man (sa mga paraataman) may kakayahan, dangan tuguti siyang maglikay (sa pagkonsumo kan kayamanan kan ilo) asin an siisay man na dukha, dangan siya pwedeng magkakan kan pagsadiri sosog sa maninigong paagi. Dangan, kun itao na nindo sa sainda an rogaring, kaipuhan kamong magtao nin mga testigo. Asin si Allah igo na bilang sarong superbisor.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِيْنَ الْوَصِيَّةِ اثْنٰنِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ اَوْ اٰخَرٰنِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةُ الْمَوْتِۗ تَحْبِسُوْنَهُمَا مِنْۢ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِيْ بِهٖ ثَمَنًا وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الْاٰثِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū syahādatu bainikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu ḥīnal-waṣiyyatiṡnāni żawā ‘adlim minkum au ākharāni min gairikum in antum ḍarabtum fil-arḍi fa aṣābatkum muṣībatul-maut(i), taḥbisūnahumā mim ba‘diṣ-ṣalāti fa yuqsimāni billāhi inirtabtum lā nasytarī bihī ṡamanaw wa lau kāna żā qurbā, wa lā naktumu syahādatallāhi innā iżal laminal-āṡimīn(a).
O kamo na nagtutubod! Kun an saro (sa) saindo napapaatubang sa kagadanan, mantang siya madali nang maggibo nin testamento, kun siring tuguti (an testamento) na masaksihan nin duwang tawo na yaon sana sa tahaw nindo, o duwang tawo na iba (an relihiyon) sa saindo. Kun ika nagbibiyahe sa kinaban asin ika nasa peligro nin kagadanan, dapat mong pugolan an duwang saksi pagkatapos nin pamibi, tanganing sinda pareho magsumpa sa ngaran ni Allah kun ika nagdududa, "Sa ngaran ni Allah dai mi aaprobetsaran an sumpa na ini, dawa ngani siya sarong haraning paryente, asin dai mi itatago an patotoo ni Allah, totoo kun iyan siertong magigin kabilang sa mga parakasala."