۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا
innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).
E dina sara, e vakaroti iko o Allah mo vakadewataka e dua na itukutuku vei ira e dodonu me ra ciqoma, ka ni o tauyavutaka e dua na lawa ena maliwa ni tamata, e dodonu mo tauyavutaka vakadodonu. E dina sara, o Allah e vinaka duadua e vakavulici iko. E dina sara, o Allah e dau rogoca na ka kecega, ka dau raica na ka kecega.
قَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اَنْ نَّأْخُذَ اِلَّا مَنْ وَّجَدْنَا مَتَاعَنَا عِنْدَهٗٓ ۙاِنَّآ اِذًا لَّظٰلِمُوْنَ ࣖ
qāla ma‘āżallāhi an na'khuża illā maw wajadnā matā‘anā ‘indah(ū), innā iżal laẓālimūn(a).
E kaya o koya (Yusuf), "Au kerea vei Allah na veitaqomaki mai na vesu (e dua), vakavo ga na tamata keitou kunea na neitou iyau vata kei koya, kevaka keitou (cakava) oqori, kena ibalebale ni keitou sa cala."