۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
O mo a mogye die! Monyɛ atɛntenenee akyigyinafoɔ, monnyɛ adansefoɔ ma Allah, mpo tia mo ankasa anaa mo awofoɔ ne mo abusuafoɔ. Sɛ ɔno (nea wɔde asɛm no ato n’anim no) yɛ ɔdefo anaa ohiani a, ɛnde Allah nim ne mfasoɔ (papayɛ) yie. Enti nni w’akɔnnɔ akyi esiane sɛ wopɛ sɛ wotwe wo ho fi nokware no ho nti. Na se mokyinkyim (nsɛm) anaa mompene sɛ mobɛyɛ adansefoɔ a, ɛnneɛ monhunu sɛ Allah na Ɔdi mu paa wɔ biribiara a moyɛ mu.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِيْنَ الْوَصِيَّةِ اثْنٰنِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ اَوْ اٰخَرٰنِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةُ الْمَوْتِۗ تَحْبِسُوْنَهُمَا مِنْۢ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِيْ بِهٖ ثَمَنًا وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الْاٰثِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū syahādatu bainikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu ḥīnal-waṣiyyatiṡnāni żawā ‘adlim minkum au ākharāni min gairikum in antum ḍarabtum fil-arḍi fa aṣābatkum muṣībatul-maut(i), taḥbisūnahumā mim ba‘diṣ-ṣalāti fa yuqsimāni billāhi inirtabtum lā nasytarī bihī ṡamanaw wa lau kāna żā qurbā, wa lā naktumu syahādatallāhi innā iżal laminal-āṡimīn(a).
O mo a mogye die! Sɛ mo mu baako (mu) hyia owuo, berɛ a ɔrebɛyɛ apɛdeɛ a, ɛnneɛ ma (apɛdeɛ no) nnipa mmienu a wɔte mo mu pɛ, anaa nnipa mmienu a ɛsono (nyamesom) ma mo nni adanseɛ. Sɛ woretu kwan wɔ asaase so na wowɔ owuo asiane mu a, ɛsɛ sɛ wosiw adansefoɔ mmienu no akyi wɔ mpaebɔ akyi, sɛdeɛ ɛbɛyɛ a wɔn mmienu nyinaa bɛka ntam wɔ Allah din mu sɛ mo adwene mu yɛ wo naa a, "Ɛnam Allah so yɛrenfa saa ntam yi mu mfasoɔ, ɛwom mpo sɛ ɔyɛ obusuani a ɔbɛn no, na yɛmfa Allah adansedie no nsie, ampa ara sɛ ɛte saa a, esi pi sɛ yɛbɛka nnebɔneyɛfoɔ no ho.'
فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ
fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).
O Nkɔmhyɛni! Sɛ mogyae mo yerenom a, ɛsɛ sɛ mogyae wɔn awareɛ wɔ berɛ a wɔbɛtumi (ahyia) wɔn (a nteaseɛ) idah, na wɔakan saa idah no berɛ, na wɔasuro Allah w’Awurade. Mma nnyi wɔn mfi wɔn afie mu na mma (mma) wɔn kwan mma wonpue gye sɛ wɔyɛ akyide a ɛda adi pefee. Weinom ne Allah mmara, na obiara a obebu Allah mmara so no, ennee ampa ara se, waya ne ho bone. Wunnim, ebia ɛno akyi no Onyankopɔn bɛyɛ nsiesiei foforo.