۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا
innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).
Ысынлап та, Аллаһы Тәғәлә һиңә хәбәрҙе алырға хаҡлы кешеләргә еткерергә ҡуша, кешеләр араһында ҡанун урынлаштырғанда, һин уны ғәҙел рәүештә урынлаштырырға тейешһең. Ысынлап та, һеҙҙе өйрәтеүсе иң яҡшыһы Аллаһтыр. Ысынлап та, Аллаһ барыһын да ишетеүсе, күреүсе!
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Ғәҙеллекте яҡлаусылар булығыҙ, хатта үҙегеҙгә йәки ата-әсәләрегеҙгә, туғандарығыҙға ҡаршы булһа ла, Аллаһ өсөн шаһит булығыҙ. Әгәр ул (ғәйепләнеүсе) бай йәки ярлы булһа, уның файҙаһын (изгелеген) Аллаһ яҡшыраҡ белә. Шуға күрә хәҡиҡәттән тайпылырға теләп, үҙегеҙҙең нәфсегеҙгә эйәрмәгеҙ. Әгәр ҙә һеҙ (һүҙҙәрҙе) боҙһағыҙ йәки шаһит булырға теләмәһәгеҙ, белегеҙ: Аллаһ һеҙҙең һәр эшегеҙҙә иң дөрөҫ.
سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
Улар ысынлап та ялған хәбәр ишетергә ярата, харам (ризыҡ) күп ашайҙар. Әгәр улар (йәһүдтәр) һиңә (Мөхәммәтте) хөкөм һорарға килһә, улар араһында хөкөм ит йәки уларҙан йөҙ борһаң, әгәр ҙә һин уларҙан йөҙ борһаң, улар һиңә әҙ генә зыян килтермәҫ. Әммә әгәр һеҙ хәл итһәгеҙ (улар эшен), тимәк, ғәҙел хәл итегеҙ. Ысынлап та, Аллаһ ғәҙел булғандарҙы ярата.