۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ ابْنَيْ اٰدَمَ بِالْحَقِّۘ اِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ اَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْاٰخَرِۗ قَالَ لَاَقْتُلَنَّكَ ۗ قَالَ اِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ
watlu ‘alaihim naba'abnai ādama bil-ḥaqqi iż qarrabā qurbānan fa tuqubbila min aḥadihimā wa lam yutaqabbal minal-ākhar(i), qāla la'aqtulannak(a), qāla innamā yataqabbalullāhu minal-muttaqīn(a).
ආදම්ගේ පුතුන් දෙදෙනාගේ කතාව ගැන (මුහම්මද් තුමාට) සත්යය කියන්න. ඔවුන් දෙදෙනාම පූජාවක් ඔප්පු කළ විට, ඔවුන්ගෙන් එක් අයෙකුගේ (හාබිල්) (පූජාව) පිළිගනු ලැබූ අතර අනෙකාගේ (කාබිල්) පිළිගනු නොලැබුණි. ඔහු (කාබිල්) මෙසේ පැවසීය: “නියත වශයෙන්ම, මම ඔබව මරා දමමි!” ඔහු (හාබිල්) මෙසේ පැවසීය: “නියත වශයෙන්ම, අල්ලාහ් (දාන) පිළිගන්නේ භක්තිමත් අයගෙන් පමණි.”
لَىِٕنْۢ بَسَطْتَّ اِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِيْ مَآ اَنَا۠ بِبَاسِطٍ يَّدِيَ اِلَيْكَ لِاَقْتُلَكَۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ
la'im basaṭta ilayya yadaka litaqtulanī mā ana bibāsiṭiy yadiya ilaika li'aqtulak(a), innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).
"නියත වශයෙන්ම, ඔබ (කාබිල්) මාව මරා දැමීමට ඔබේ අත මා වෙත දිගු කළත්, මම ඔබව මරා දැමීමට මගේ අත ඔබ වෙත දිගු නොකරමි. මම සියලු ලෝකවල ස්වාමියා වන අල්ලාහ්ට බිය වෙමි."
اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ تَبُوْۤاَ بِاِثْمِيْ وَاِثْمِكَ فَتَكُوْنَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِۚ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَۚ
innī urīdu an tabū'a bi'iṡmī wa iṡmika fa takūna min aṣḥābin-nār(i), wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).
"නියත වශයෙන්ම, මාගේ (ඝාතන) පාපයන් සහ ඔබගේම පාපයන් සමඟ ඔබ නැවත පැමිණීමට මම කැමැත්තෙමි, එවිට ඔබ නිරයේ වැසියන් වනු ඇත; එය අපරාධකරුවන්ට ලැබෙන විපාකයයි."
فَطَوَّعَتْ لَهٗ نَفْسُهٗ قَتْلَ اَخِيْهِ فَقَتَلَهٗ فَاَصْبَحَ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
fa ṭawwa‘at lahū nafsuhū qatla akhīhi fa qatalahū fa aṣbaḥa minal-khāsirīn(a).
එබැවින් රාගය (කාබිල්) ඔහුව තම සහෝදරයාව ඝාතනය කිරීමට තල්ලු කළේය, පසුව ඔහු (සැබවින්ම) ඔහුව මරා දැමීය, එබැවින් ඔහු පරාජිතයන්ගෙන් කෙනෙකු බවට පත් විය.