۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ ابْنَيْ اٰدَمَ بِالْحَقِّۘ اِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ اَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْاٰخَرِۗ قَالَ لَاَقْتُلَنَّكَ ۗ قَالَ اِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ
watlu ‘alaihim naba'abnai ādama bil-ḥaqqi iż qarrabā qurbānan fa tuqubbila min aḥadihimā wa lam yutaqabbal minal-ākhar(i), qāla la'aqtulannak(a), qāla innamā yataqabbalullāhu minal-muttaqīn(a).
ആദമിന്റെ രണ്ട് പുത്രന്മാരുടെ കഥ (മുഹമ്മദിന്) നീ അവർക്ക് വിശദീകരിച്ചു കൊടുക്കുക. അവർ രണ്ടുപേരും ഒരു ബലിയർപ്പിച്ചപ്പോൾ, ഒരാളുടെ (ഹാബീലിന്റെ) ബലി സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു, മറ്റേയാളുടെ (ഖാബീലിന്റെ) ബലി സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടില്ല. അവൻ (ഖാബീൽ) പറഞ്ഞു: "തീർച്ചയായും, ഞാൻ നിന്നെ കൊല്ലും!" അവൻ (ഹാബീൽ) പറഞ്ഞു: "തീർച്ചയായും, ഭക്തരിൽ നിന്ന് മാത്രമേ അല്ലാഹു (ദാനധർമ്മങ്ങൾ) സ്വീകരിക്കുകയുള്ളൂ."
لَىِٕنْۢ بَسَطْتَّ اِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِيْ مَآ اَنَا۠ بِبَاسِطٍ يَّدِيَ اِلَيْكَ لِاَقْتُلَكَۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ
la'im basaṭta ilayya yadaka litaqtulanī mā ana bibāsiṭiy yadiya ilaika li'aqtulak(a), innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).
"തീർച്ചയായും, നീ (ഖാബീൽ) എന്നെ കൊല്ലാൻ വേണ്ടി എന്റെ നേരെ കൈനീട്ടിയാൽ പോലും, നിന്നെ കൊല്ലാൻ വേണ്ടി ഞാൻ നിന്റെ നേരെ കൈനീട്ടുകയില്ല. ഞാൻ സർവ്വലോകങ്ങളുടെയും രക്ഷിതാവായ അല്ലാഹുവിനെ ഭയപ്പെടുന്നു."
اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ تَبُوْۤاَ بِاِثْمِيْ وَاِثْمِكَ فَتَكُوْنَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِۚ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَۚ
innī urīdu an tabū'a bi'iṡmī wa iṡmika fa takūna min aṣḥābin-nār(i), wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).
"എന്റെയും നിങ്ങളുടെയും പാപങ്ങളുമായി നിങ്ങൾ തിരിച്ചുവരണമെന്നാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, എങ്കിൽ നിങ്ങൾ നരകവാസികളായിരിക്കും; അതാണ് അക്രമികൾക്കുള്ള പ്രതിഫലം."
فَطَوَّعَتْ لَهٗ نَفْسُهٗ قَتْلَ اَخِيْهِ فَقَتَلَهٗ فَاَصْبَحَ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
fa ṭawwa‘at lahū nafsuhū qatla akhīhi fa qatalahū fa aṣbaḥa minal-khāsirīn(a).
അങ്ങനെ മോഹം (ഖാബീൽ) അവനെ തന്റെ സഹോദരനെ കൊല്ലാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു, പിന്നീട് അവൻ (യഥാർത്ഥത്തിൽ) അവനെ കൊന്നു, അങ്ങനെ അവൻ നഷ്ടക്കാരിൽ ഒരാളായി.