۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ ابْنَيْ اٰدَمَ بِالْحَقِّۘ اِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ اَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْاٰخَرِۗ قَالَ لَاَقْتُلَنَّكَ ۗ قَالَ اِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ
watlu ‘alaihim naba'abnai ādama bil-ḥaqqi iż qarrabā qurbānan fa tuqubbila min aḥadihimā wa lam yutaqabbal minal-ākhar(i), qāla la'aqtulannak(a), qāla innamā yataqabbalullāhu minal-muttaqīn(a).
Ha kontañ (Mohammad) ar wirionez dezho diwar-benn istor daou vab Adam, pa ginnigjont o-daou un aberzh, e voe degemeret (aberzh) unan anezho (Habil) ha ne voe ket degemeret egile (Qabil). Eñ (Qabil) a lavaras, “E gwirionez, lazhañ a rin ac'hanout a-dra-sur!” Eñ (Habil) a lavaras, "E gwirionez, Allah ne zegemer nemet (ar garantez) digant ar re a zo doujus."
لَىِٕنْۢ بَسَطْتَّ اِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِيْ مَآ اَنَا۠ بِبَاسِطٍ يَّدِيَ اِلَيْكَ لِاَقْتُلَكَۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ
la'im basaṭta ilayya yadaka litaqtulanī mā ana bibāsiṭiy yadiya ilaika li'aqtulak(a), innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).
E gwirionez, ma lakait (Qabil) ho dorn warnon evit va lazhañ, ne lakain ket va dorn warnoc'h evit ho lazhañ. Doujañ a ran Allah, Aotrou an holl bedoù.
اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ تَبُوْۤاَ بِاِثْمِيْ وَاِثْمِكَ فَتَكُوْنَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِۚ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَۚ
innī urīdu an tabū'a bi'iṡmī wa iṡmika fa takūna min aṣḥābin-nār(i), wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).
E gwirionez, e fell din e tistrofec'h gant (o degas) va fec'hedoù (a lazhañ) hag ho pec'hedoù hoc'h-unan, neuze e viot annezidi an ifern; ha setu ar gopr evit ar re a ra droug.
فَطَوَّعَتْ لَهٗ نَفْسُهٗ قَتْلَ اَخِيْهِ فَقَتَلَهٗ فَاَصْبَحَ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
fa ṭawwa‘at lahū nafsuhū qatla akhīhi fa qatalahū fa aṣbaḥa minal-khāsirīn(a).
Setu ma voe pouezet gant ar c'hoant (Qabil) da lazhañ e vreur, neuze e lazhas anezhañ (e gwirionez), setu ma teuas da vezañ unan eus ar re a goll.