۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ ابْنَيْ اٰدَمَ بِالْحَقِّۘ اِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ اَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْاٰخَرِۗ قَالَ لَاَقْتُلَنَّكَ ۗ قَالَ اِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ
watlu ‘alaihim naba'abnai ādama bil-ḥaqqi iż qarrabā qurbānan fa tuqubbila min aḥadihimā wa lam yutaqabbal minal-ākhar(i), qāla la'aqtulannak(a), qāla innamā yataqabbalullāhu minal-muttaqīn(a).
Һәм уларға (Мөхәммәткә) Әҙәмдең ике улы тураһында хәҡиҡәтте һөйлә: улар икеһе лә ҡорбан салғас, береһенең (Хәбилдең) (ҡорбаны) ҡабул булды, икенсеһенең (Ҡәбилдең) (ҡорбаны) ҡабул ителмәне. Ул (Ҡабил): «Ысынлап та, мин һине мотлаҡ үлтерәсәкмен!» Ул (Хәбил): «Ысынлап та, Аллаһ тик тәҡүәлеләрҙән генә саҙаҡа ҡабул итә», — тигән.
لَىِٕنْۢ بَسَطْتَّ اِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِيْ مَآ اَنَا۠ بِبَاسِطٍ يَّدِيَ اِلَيْكَ لِاَقْتُلَكَۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ
la'im basaṭta ilayya yadaka litaqtulanī mā ana bibāsiṭiy yadiya ilaika li'aqtulak(a), innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).
Ысынлап та, әгәр ҙә һин (Ҡабил) мине үлтерер өсөн ҡулыңды миңә йүнәлтһәң, мин һине үлтерер өсөн ҡулымды һиңә йүнәлтмәйем. Мин бөтә донъялар Раббыһы булған Аллаһтан ҡурҡам.
اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ تَبُوْۤاَ بِاِثْمِيْ وَاِثْمِكَ فَتَكُوْنَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِۚ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَۚ
innī urīdu an tabū'a bi'iṡmī wa iṡmika fa takūna min aṣḥābin-nār(i), wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).
«Мин һеҙҙең минең гонаһтарымды һәм үҙ гонаһтарығыҙҙы алып ҡайтыуығыҙҙы теләйем, шул саҡта һеҙ тамуҡта йәшәүселәр булырһығыҙ, һәм был залимдар өсөн әжер».
فَطَوَّعَتْ لَهٗ نَفْسُهٗ قَتْلَ اَخِيْهِ فَقَتَلَهٗ فَاَصْبَحَ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
fa ṭawwa‘at lahū nafsuhū qatla akhīhi fa qatalahū fa aṣbaḥa minal-khāsirīn(a).
Шулай итеп, нәфсе (Ҡабил) уны ағаһын үлтерергә этәрҙе, һуңынан ул (ысынлап та) уны үлтерҙе, шуға күрә ул еңелгәндәрҙең береһе булып китте.