وَالَّذِيْنَ يَرْمُوْنَ الْمُحْصَنٰتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوْا بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَ فَاجْلِدُوْهُمْ ثَمٰنِيْنَ جَلْدَةً وَّلَا تَقْبَلُوْا لَهُمْ شَهَادَةً اَبَدًاۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ ۙ
wal-lażīna yarmūnal-muḥṣanāti ṡumma lam ya'tū bi'arba‘ati syuhadā'a fajlidūhum ṡamānīna jaldataw wa lā taqbalū lahum syahādatan abadā(n), wa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).
Ɛn di wan dɛn we de se uman dɛn we klin (fɔ du mami ɛn dadi biznɛs wit ɔda pɔsin) ɛn we nɔ de mek 4 witnɛs dɛn, de bit dɛn et tɛm, ɛn nɔ gri wit wetin dɛn tɛl dɛn ɛva. Na dɛn wikɛd wan dɛn de.
اِنَّ الَّذِيْنَ يَرْمُوْنَ الْمُحْصَنٰتِ الْغٰفِلٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ لُعِنُوْا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ۙ
innal-lażīna yarmūnal-muḥṣanātil-gāfilātil-mu'mināti lu‘inū fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Fɔ tru, di wan dɛn we de aks gud uman dɛn, we nɔ de pe atɛnshɔn ɛn we fetful (fɔ du mami ɛn dadi biznɛs wit ɔda pɔsin), dɛn go swɛ dɛn na dis wɔl ɛn na di layf we gɛt fɔ kam, ɛn dɛn go gɛt big pɔnishmɛnt,