وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيْهَآ اَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالْاَنْفَ بِالْاَنْفِ وَالْاُذُنَ بِالْاُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّۙ وَالْجُرُوْحَ قِصَاصٌۗ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهٖ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَّهٗ ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
wa katabnā ‘alaihim fīhā annan-nafsa bin-nafsi wal-‘aina bil-‘aini wal-anfa bil-anfi wal-użuna bil-użuni was-sinna bis-sinni wal-jurūḥa qiṣāṣ(un), faman taṣaddaqa bihī fa huwa kaffāratul lah(ū), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
Itinao niamo para sa sainda diyan (an Torah) na an buhay (binabayadan) para sa buhay, mata para sa mata, dungo para sa dungo, talinga para sa talinga, ngipon para sa ngipon, asin an mga lugad (man) igwa nin qisas (parehong simbag). An siisay man na minabaya (kan deretso nin qisas), dangan ini (nagigin) pagbayad-sala para sa saiyang mga kasalan. An siisay man na dai magdesisyon sa mga bagay-bagay susog sa kun ano an ipinahayag ni Allah, kun siring sinda an mga paragibo nin sala.