يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِى الْقَتْلٰىۗ اَلْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْاُنْثٰى بِالْاُنْثٰىۗ فَمَنْ عُفِيَ لَهٗ مِنْ اَخِيْهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ ۢبِالْمَعْرُوْفِ وَاَدَاۤءٌ اِلَيْهِ بِاِحْسَانٍ ۗ ذٰلِكَ تَخْفِيْفٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗفَمَنِ اعْتَدٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهٗ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumul-qiṣāṣu fil-qatlā, al-ḥurru bil-ḥurri wal-‘abdu bil-‘abdi wal-unṡā bil-unṡā, faman ‘ufiya lahū min akhīhi syai'un fattibā‘um bil-ma‘rūfi wa adā'un ilaihi bi iḥsān(in), żālika takhfīfum mir rabbikum wa raḥmah(tun), fa mani‘tadā ba‘da żālika fa lahū ‘ażābun alīm(un).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། བསད་པའི་མི་དེའི་སྐོར་ལ་ཁྱེད་ལ་འགན་འཁྲི་ཡོད། རང་དབང་ཅན་གྱི་མི་དང་མཉམ་དུ་རང་དབང་གི་མི་དང་བྲན་གཡོག་དང་མཉམ་དུ་བྲན་གཡོག་དང་བུད་མེད་དང་མཉམ་དུ་བུད་མེད་དང་། འོན་ཀྱང་སུ་ཞིག་གིས་ཁོ་རང་གི་སྤུན་ཟླ་ནས་དགོངས་ཡང་ཐོབ་ན། ཁོས་དེ་ལ་ལེགས་པར་བསྟུན་དགོས། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་བདེ་སྐྱིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཡིན། དེའི་རྗེས་སུ་སུ་ཞིག་ཚད་ལས་བརྒལ་ན་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞིག་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ།
وَلَكُمْ فِى الْقِصَاصِ حَيٰوةٌ يّٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ
wa lakum fil-qiṣāṣi ḥayātuy yā ulil-albābi la‘allakum tattaqūn(a).
ཁྱེད་རང་ཚོའི་ཆེད་དུ་མི་ཚེའི་ཆེད་དུ་(ཁི་སཱས་)མི་ཚེའི་འགན་ལེན་ཡོད།
وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيْهَآ اَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالْاَنْفَ بِالْاَنْفِ وَالْاُذُنَ بِالْاُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّۙ وَالْجُرُوْحَ قِصَاصٌۗ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهٖ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَّهٗ ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
wa katabnā ‘alaihim fīhā annan-nafsa bin-nafsi wal-‘aina bil-‘aini wal-anfa bil-anfi wal-użuna bil-użuni was-sinna bis-sinni wal-jurūḥa qiṣāṣ(un), faman taṣaddaqa bihī fa huwa kaffāratul lah(ū), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་ཆེད་དུ་དེའི་ནང་(ཊོ་ར)མི་ཚེ་(ཊོ་ར་)ལ་མི་ཚེ་(གླ་ཆ་སྤྲོད་པ་)མི་ཚེ་(མིག་ལ་མིག་དང་། སྣ་ལ་སྣ། རྣ་བར་རྣ་བ། སོ་ལ་སོ་དང་། སུ་ཞིག་གིས་(ཁི་ས་སིའི་ཐོབ་ཐང་)བློས་གཏོང་བྱས་ན། སུ་ཞིག་གིས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་པ་ལྟར་གནད་དོན་ཐག་གཅོད་མ་བྱེད་ན་ཁོང་ཚོ་ནི་ནོར་འཁྲུལ་ཅན་ཡིན།
۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).
མུ་ཧ་མཱད་(Muhammad) ངས་ཁྱེད་ལ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱེད་ལ་གང་བཀག་འགོག་བྱས་པ་དེ་བཀླགས་རོགས། ཁོང་དང་མཉམ་དུ་གང་ཡང་མ་འགྲོ། ཁྱེད་རང་གི་ཕ་མ་ལ་ཡག་པོ་བྱོས། ཁྱེད་རང་གི་ཕྲུ་གུ་དབུལ་ཕོངས་ཡིན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མ་གསོད། ང་ཚོ་ནི་ཁྱེད་དང་ཁོ་ཚོར་འཚོ་སྐྱོང་བྱེད་མཁན་ཡིན། ཁྱེད་ཚོས་གོ་ཐུབ་པའི་ཆེད་དུ་བཀའ་གནང་ཡོད།
وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوْمًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهٖ سُلْطٰنًا فَلَا يُسْرِفْ فِّى الْقَتْلِۗ اِنَّهٗ كَانَ مَنْصُوْرًا
wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), wa man qutila maẓlūman faqad ja‘alnā liwaliyyihī sulṭānan falā yusrif fil-qatl(i), innahū kāna manṣūrā(n).
དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་བཀག་སྡོམ་བྱས་པའི་མི་རྣམས་(བསད་པ་)མ་བསད་རོགས། སུ་ཞིག་མི་འགྲིག་པར་བསད་པ་ཡིན་ན་ང་ཚོས་ཁོའི་ལྟ་སྐྱོང་མཁན་ལ་དབང་ཆ་སྤྲད་ཡོད་ཀྱང་ཁོའི་ལྟ་སྐྱོང་མཁན་གྱིས་བསད་པའི་ཚད་གཞི་ལས་བརྒལ་མི་རུང་། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ནི་རོགས་རམ་ཐོབ་མཁན་དེ་རེད།