وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَّقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلَّا خَطَـًٔا ۚ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًٔا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَّدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّصَّدَّقُوْا ۗ فَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۗوَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖ وَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِۖ تَوْبَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
wa mā kāna limu'minin ay yaqtula mu'minan illā khaṭa'ā(n), wa man qatala mu'minan khaṭa'an fa taḥrīru raqabatim mu'minatiw wa diyatum musallamatun ilā ahlihī illā ay yaṣṣaddaqū, fa in kāna min qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun fa diyatum musallamatun ilā ahlihī wa taḥrīru raqabatim mu'minah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini taubatam minallāh(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
ഒരു വിശ്വാസിയും മറ്റൊരു വിശ്വാസിയെ കൊല്ലാൻ പാടില്ല, അയാൾ കുറ്റവാളിയായതിനാലല്ലാതെ. ആരെങ്കിലും ഒരു വിശ്വാസിയെ കൊന്നാൽ, ഒരു വിശ്വാസിയായ അടിമയെ മോചിപ്പിക്കുകയും, അയാളുടെ കുടുംബത്തിന് നൽകിയ മോചനദ്രവ്യം നൽകുകയും വേണം. അവർ (കൊല്ലപ്പെട്ടയാളുടെ) കുടുംബം നഷ്ടപരിഹാരം വിട്ടുകൊടുക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ. അയാൾ (കൊല്ലപ്പെട്ടയാൾ) നിങ്ങളോട് ശത്രുതയുള്ള ഒരു ജനതയിൽ പെട്ടവനാണെങ്കിൽ, അയാൾ വിശ്വാസിയാണെങ്കിൽ പോലും, അയാൾ തന്റെ വിശ്വാസികളായ ദാസന്മാരെ മോചിപ്പിക്കട്ടെ. അയാൾ (കൊല്ലപ്പെട്ടയാൾ) അവർക്കും നിങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ (സമാധാന) ഉടമ്പടിയിലുള്ള ഒരു ജനതയിൽ പെട്ടവനാണെങ്കിൽ, അയാൾ തന്റെ കുടുംബത്തിന് കൈമാറിയ മോചനദ്രവ്യം നൽകുകയും, വിശ്വാസികളായ ദാസന്മാരെ മോചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. (അടിമയെ) ആർക്കെങ്കിലും കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ, അയാൾ (കൊലയാളി) തുടർച്ചയായി രണ്ട് മാസം അല്ലാഹുവിങ്കലേക്ക് പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കട്ടെ. അല്ലാഹു എല്ലാം അറിയുന്നവനും യുക്തിമാനുമാണ്.