وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَّقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلَّا خَطَـًٔا ۚ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًٔا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَّدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّصَّدَّقُوْا ۗ فَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۗوَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖ وَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِۖ تَوْبَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
wa mā kāna limu'minin ay yaqtula mu'minan illā khaṭa'ā(n), wa man qatala mu'minan khaṭa'an fa taḥrīru raqabatim mu'minatiw wa diyatum musallamatun ilā ahlihī illā ay yaṣṣaddaqū, fa in kāna min qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun fa diyatum musallamatun ilā ahlihī wa taḥrīru raqabatim mu'minah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini taubatam minallāh(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
An et ass net ubruecht fir e Gleewegen, e Gleewegen (en aneren) ëmzebréngen, ausser well hie schëlleg ass (zoufälleg). Wien e Gleewegen ëmbréngt, well hie schëlleg ass, (loosst) e gleewegen Sklav fräiloossen an d'Léisgeld bezuelen, dat senger (Ëmbruechter Persoun senger) Famill ginn ass, ausser si (d'Famill vum Ëmbruechten) verzichten op d'Bezuelung. Wann hien (déi Ermuert Persoun) aus engem Vollek kënnt, dat Iech feindlech ass, och wann hien e Gleewegen ass, da (loosst de Mäerder) seng gleeweg Dénger fräiloossen. A wann hien (déi Ermuert Persoun) aus engem Vollek (Ongleewegen) kënnt, mat deem et e Friddensvertrag tëscht hinnen an Iech gëtt, da (loosst de Mäerder) d'Léisgeld bezuelen, dat senger (Ëmbruechter Persoun senger) Famill ginn ass, a seng gleeweg Dénger fräiloossen. Wien (säi Sklav) net fënnt, soll hien (de Mäerder) zwee Méint hannereneen fasten, als Reue virun Allah. An Allah ass Allwëssend, Allweis.