وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَّقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلَّا خَطَـًٔا ۚ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًٔا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَّدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّصَّدَّقُوْا ۗ فَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۗوَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖ وَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِۖ تَوْبَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
wa mā kāna limu'minin ay yaqtula mu'minan illā khaṭa'ā(n), wa man qatala mu'minan khaṭa'an fa taḥrīru raqabatim mu'minatiw wa diyatum musallamatun ilā ahlihī illā ay yaṣṣaddaqū, fa in kāna min qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun fa diyatum musallamatun ilā ahlihī wa taḥrīru raqabatim mu'minah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini taubatam minallāh(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ವಿಶ್ವಾಸಿಯು (ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವಿಶ್ವಾಸಿಯನ್ನು) ಕೊಲ್ಲುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ, ಅವನು (ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ) ಅಪರಾಧಿ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ. ಯಾರಾದರೂ ವಿಶ್ವಾಸಿಯು ಅಪರಾಧಿ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಂದರೆ, ಅವನು ವಿಶ್ವಾಸಿ ಗುಲಾಮನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವನ (ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಯ) ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ನೀಡಲಾದ ವಿಮೋಚನೆಯನ್ನು (ಪಾವತಿಸಬೇಕು), ಅವರು (ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕುಟುಂಬ) ಪಾವತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದ ಹೊರತು. ಅವನು (ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಯು) ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ದ್ವೇಷಿಸುವ ಜನಾಂಗದವನಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವನು ವಿಶ್ವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, (ಕೊಲೆಗಾರ) ತನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸಿ ಸೇವಕರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಮತ್ತು ಅವನು (ಕೊಲೆಯಾದವನು) ಅವರ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ನಡುವೆ (ಶಾಂತಿಯ) ಒಪ್ಪಂದವಿರುವ ಜನಾಂಗದವನಾಗಿದ್ದರೆ, (ಕೊಲೆಗಾರ) ತನ್ನ (ಕೊಲೆಯಾದ) ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಲಾದ ವಿಮೋಚನೆಯನ್ನು ಪಾವತಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವನ ವಿಶ್ವಾಸಿ ಸೇವಕರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕು. (ತನ್ನ ಗುಲಾಮನನ್ನು) ಯಾರು ಕಾಣಲಿಲ್ಲವೋ, ಅವನು (ಕೊಲೆಗಾರ) ಅಲ್ಲಾಹನ ಮುಂದೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸತತ ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಲಿ. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಲ್ಲವನು, ಸರ್ವಜ್ಞನು.