اِنَّمَا جَزٰۤؤُا الَّذِيْنَ يُحَارِبُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًا اَنْ يُّقَتَّلُوْٓا اَوْ يُصَلَّبُوْٓا اَوْ تُقَطَّعَ اَيْدِيْهِمْ وَاَرْجُلُهُمْ مِّنْ خِلَافٍ اَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْاَرْضِۗ ذٰلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِى الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
innamā jazā'ul-lażīna yuḥāribūnallāha wa rasūlahū wa yas‘auna fil-arḍi fasādan ay yuqattalū au yuṣallabū au tuqaṭṭa‘a aidīhim wa arjuluhum min khilāfin au yunfau minal-arḍ(i), żālika lahum khizyun fid-dun-yā wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
די שטראָף פֿאַר די וואָס קעמפֿן קעגן אַלאַ און זײַן שליח און מאַכן שלעכטס אויף דער ערד איז נאָר צו ווערן געהרגעט אָדער געקרייציקט, אָדער זייערע הענט און פֿיס ווערן אָפּגעשניטן אויף דער קראָס, אָדער פֿאַרטריבן פֿון זייערע היימען. דאָס איז אַ שאַנדע פֿאַר זיי אין דער וועלט, און אין יענער וועלט וועלן זיי ליידן אַ גרויסע שטראָף.