اِنَّمَا جَزٰۤؤُا الَّذِيْنَ يُحَارِبُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًا اَنْ يُّقَتَّلُوْٓا اَوْ يُصَلَّبُوْٓا اَوْ تُقَطَّعَ اَيْدِيْهِمْ وَاَرْجُلُهُمْ مِّنْ خِلَافٍ اَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْاَرْضِۗ ذٰلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِى الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
innamā jazā'ul-lażīna yuḥāribūnallāha wa rasūlahū wa yas‘auna fil-arḍi fasādan ay yuqattalū au yuṣallabū au tuqaṭṭa‘a aidīhim wa arjuluhum min khilāfin au yunfau minal-arḍ(i), żālika lahum khizyun fid-dun-yā wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
དཀོན་མཆོག་དང་ཁོང་གི་སྐུ་ཚབ་ལ་འཐབ་རྩོད་བྱས་ཏེ་འཛམ་གླིང་ཐོག་ལ་གནོད་འཚེ་གཏོང་མཁན་ཚོར་ཉེས་ཆད་ནི་བསད་པའམ་ཡང་ན་ཁྲམ་ཤིང་ལ་བཀལ་བའམ་ཡང་ན་ལག་པ་དང་རྐང་པ་ཁྲམ་ཤིང་ལ་གཅོད་པའམ་ཡང་ན་ཁྱིམ་ནས་ཕྱིར་འབུད་གཏོང་བ་ཁོ་ན་ཡིན། འདི་ནི་ཁོང་ཚོར་འཇིག་རྟེན་འདིར་ངོ་ཚ་དགོས་པ་ཞིག་ཡིན་ལ་ཚེ་ཕྱི་མར་ཁོང་ཚོར་ཉེས་ཆད་ཆེན་པོ་ཕོག་རྒྱུ་ཡིན་ནོ།