اِذْ اَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّكَ مَا يُوْحٰىٓ ۙ
iż auḥainā ilā ummika mā yūḥā.
(یعنی) زمانیکه ما مادر شما را با چیزی الهام بخش الهام بخشیدیم،
اَنِ اقْذِفِيْهِ فِى التَّابُوْتِ فَاقْذِفِيْهِ فِى الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّيْ وَعَدُوٌّ لَّهٗ ۗوَاَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّيْ ەۚ وَلِتُصْنَعَ عَلٰى عَيْنِيْ ۘ
aniqżifīhi fit-tābūti faqżifīhi fil-yammi falyulqihil-yammu bis-sāḥili ya'khużhu ‘aduwwul lī wa ‘aduwwul lah(ū), wa alqaitu ‘alaika maḥabbatam minnī, wa lituṣna‘a ‘alā ‘ainī.
(یعنی)، او (موسی) را در یک صندوق بگذارید، سپس او را در رودخانه (نیل) بیندازید، سپس بگذارید رودخانه (جریان) او را به ساحل ببرد، او توسط (فرعون) دشمن من و دشمنان او گرفته خواهد شد. من عشق را که از من میاید به شما اعطا کرده ام؛ و اینکه شما تحت نظارت من بزرگ شوید.
وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّ مُوْسٰٓى اَنْ اَرْضِعِيْهِۚ فَاِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَاَلْقِيْهِ فِى الْيَمِّ وَلَا تَخَافِيْ وَلَا تَحْزَنِيْ ۚاِنَّا رَاۤدُّوْهُ اِلَيْكِ وَجَاعِلُوْهُ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ
wa auḥainā ilā mūsā an arḍi‘īh(i), fa'iżā khifti ‘alaihi fa'alqīhi fil yammi wa lā takhāfī wa lā taḥzanī, innā rāddūhu ilaiki wa jā‘ilūhu minal-mursalīn(a).
و ما مادر موسی را الهام کردیم، "او را (موسی) بمک، و اگر شما در مورد او نگران هستید پس او را به رودخانه (نیل) بیندازید. و نترسید و نه (نه) غمگین شوید، یقیناً ما او را به شما برمیگردانیم، و او را از رسولان خواهیم ساخت. "
وَاَصْبَحَ فُؤَادُ اُمِّ مُوْسٰى فٰرِغًاۗ اِنْ كَادَتْ لَتُبْدِيْ بِهٖ لَوْلَآ اَنْ رَّبَطْنَا عَلٰى قَلْبِهَا لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa aṣbaḥa fu'ādu ummi mūsā fārigā(n), in kādat latubdī bihī lau lā ar rabaṭnā ‘alā qalbihā litakūna minal-mu'minīn(a).
و دل مادر موسی خالی شد. در حقیقت، او تقریباً آنرا (راز در مورد موسی) آشکار میکرد، اگر ما قلب او را تقویت نمیکردیم، تا او در بین کسانیکه (به وعده الله) ایمان آورده اند میبود.