اِذْ اَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّكَ مَا يُوْحٰىٓ ۙ
iż auḥainā ilā ummika mā yūḥā.
(म्हळ्यार) जेन्ना आमी तुज्या आवयची प्रेरणा कितें तरी प्रेरीत केली,
اَنِ اقْذِفِيْهِ فِى التَّابُوْتِ فَاقْذِفِيْهِ فِى الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّيْ وَعَدُوٌّ لَّهٗ ۗوَاَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِّنِّيْ ەۚ وَلِتُصْنَعَ عَلٰى عَيْنِيْ ۘ
aniqżifīhi fit-tābūti faqżifīhi fil-yammi falyulqihil-yammu bis-sāḥili ya'khużhu ‘aduwwul lī wa ‘aduwwul lah(ū), wa alqaitu ‘alaika maḥabbatam minnī, wa lituṣna‘a ‘alā ‘ainī.
(म्हळ्यार), ताका (मोयजेसाक) एका छातींत घालून, मागीर ताका न्हंयांत (नायल) उडय, मागीर न्हंय (प्रवाह) ताका देगेर व्हरूंक दिवचो, ताका (फारो) म्हजो दुस्मान आनी ताच्या दुस्मानांनी व्हरतलो. म्हजे कडल्यान येवपी मोग हांवें तुका दिला; आनी तुमी म्हज्या देखरेखी खाला वाडोवंक शकतले.
فَافْتَحْ بَيْنِيْ وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِيْ وَمَنْ مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ
faftaḥ bainī wa bainahum fatḥaw wa najjinī wa mam ma‘iya minal-mu'minīn(a).
देखून म्हजे आनी तांचे मदीं निर्णय घेयात आनी म्हाका आनी म्हजे वांगडा विस्वास दवरपी लोकांक वाचय."
فَالْتَقَطَهٗٓ اٰلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُوْنَ لَهُمْ عَدُوًّا وَّحَزَنًاۗ اِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا كَانُوْا خٰطِـِٕيْنَ
faltaqaṭahū ālu fir‘auna liyakūna lahum ‘aduwwaw wa ḥazanā(n), inna fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā kānū khāṭi'īn(a).
देखून ताका फारोच्या कुटुंबान उखललो, जाका लागून (फुडाराक) तो तांचे खातीर दुस्मान आनी दुख्ख जातलो. खरेंच फारो आनी हामान आनी तांचे सैनिकच गुन्यांवकार आशिल्ले.
وَقَالَتِ امْرَاَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍ لِّيْ وَلَكَۗ لَا تَقْتُلُوْهُ ۖعَسٰٓى اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
wa qālatimra'atu fir‘auna qurratu ‘ainil lī wa lak(a), lā taqtulūh(u), ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladaw wa hum lā yasy‘urūn(a).
आनी फारोच्या बायलेन म्हणलें, "(तो) म्हज्या काळजाक आनी तुका एक सांत्वन. ताका मारूं नाकात, आशेन तो आमकां उपेगी पडटलो नाजाल्यार आमी ताका भुरगो म्हणून घेतले," जाल्यार तांकां कळ्ळें ना.
وَاَصْبَحَ فُؤَادُ اُمِّ مُوْسٰى فٰرِغًاۗ اِنْ كَادَتْ لَتُبْدِيْ بِهٖ لَوْلَآ اَنْ رَّبَطْنَا عَلٰى قَلْبِهَا لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa aṣbaḥa fu'ādu ummi mūsā fārigā(n), in kādat latubdī bihī lau lā ar rabaṭnā ‘alā qalbihā litakūna minal-mu'minīn(a).
आनी मुसाच्या आवयचें काळीज रितें जालें. खरेंच, ताणें तें (मोयजेसा विशींचें गुपीत) जवळजवळ उक्तें केलें, जर आमी ताचें काळीज घट केल्लें नासलें जाल्यार, जाका लागून तो (अल्लाच्या वचनाचेर) विस्वास दवरपी लोकां मदीं आसतलो.
وَقَالَتْ لِاُخْتِهٖ قُصِّيْهِۗ فَبَصُرَتْ بِهٖ عَنْ جُنُبٍ وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ
wa qālat li'ukhtihī quṣṣīh(i), fabaṣurat bihī ‘an junubiw wa hum lā yasy‘urūn(a).
आनी तिणें (मोयजेसाची आवय) मोयजेसाच्या भयणींक म्हणलें, “ताच्या (मोयजेसाच्या) फाटल्यान वच.” देखून ताणें (मोयजेसाक) पयसुल्ल्यान पळयलें, पूण तांकां ताची खबर नाशिल्ली.
۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ الْمَرَاضِعَ مِنْ قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰٓى اَهْلِ بَيْتٍ يَّكْفُلُوْنَهٗ لَكُمْ وَهُمْ لَهٗ نٰصِحُوْنَ
wa ḥarramnā ‘alaihil-marāḍi‘a min qablu faqālat hal adullukum ‘alā ahli baitiy yakfulūnahū lakum wa hum lahū nāṣiḥūn(a).
आनी आमी ताका (मोयजेसाक) ताचे आदीं (ताका) स्तनपान करपाक सोदपी बायलांक स्तनपान करपाक आडायले; मागीर ताणें (मोयजेसाचो भाव) म्हणलें, "तुजे खातीर ताची जतनाय घेवपी आनी ताका बरी वागणूक दिवपी कुटुंब दाखोवं?"