وَاِذْ قَالَ لُقْمٰنُ لِابْنِهٖ وَهُوَ يَعِظُهٗ يٰبُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيْمٌ
wa iż qāla luqmānu libnihī wa huwa ya‘iẓuhū yā bunayya lā tusyrik billāh(i), innasy-syirka laẓulmun ‘aẓīm(un).
Лукман хӑйӗн ывӑлне урок панӑ чухне ҫапла каланӑ: «Эй, ывӑлӑм!
يٰبُنَيَّ اِنَّهَآ اِنْ تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِيْ صَخْرَةٍ اَوْ فِى السَّمٰوٰتِ اَوْ فِى الْاَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ
yā bunayya innahā in taku miṡqāla ḥabbatim min khardalin fatakun fī ṣakhratin au fis-samāwāti au fil-arḍi ya'ti bihallāh(u), innallāha laṭīfun khabīr(un).
(Лукман каланӑ): «Эй, ывӑлӑм! Чӑнах та, горчица вӑрри пек йывӑр ӗҫ пулсан, вӑл чул ҫинче е тӳпере е ҫӗр ҫинче пулсан, Аллах ӑна (сӑвап) парӗччӗ. Чӑнах та, Аллах — чи ҫивӗч, чи тӗрӗс.
يٰبُنَيَّ اَقِمِ الصَّلٰوةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوْفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلٰى مَآ اَصَابَكَۗ اِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ
yā bunayya aqimiṣ-ṣalāta wa'mur bil-ma‘rūfi wanha ‘anil-munkari waṣbir ‘alā mā aṣābak(a), inna żālika min ‘azmil-umūr(i).
Эй, ывӑлӑм! Кӗлӗ туса (ҫынсене) тӗрӗс тума хушӑр, вӗсене усал ӗҫ тума чарӑр, хӑвӑрпа мӗн пулса тухнине чӑтӑмлӑ пулӑр, чӑнах та, ку пысӑк пӗлтерӗшлӗ ӗҫ.
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ
wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
Тата пит-куҫна ҫынсенчен (из гордости) пӑрса ҫӗр ҫинче мӑнкӑмӑлланса ан ҫÿре. Чӑнах та, Аллах хӑйсемпе мӑнкӑмӑлланакан, мӑнкӑмӑлланакан ҫынсене юратмасть.
وَاقْصِدْ فِيْ مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَۗ اِنَّ اَنْكَرَ الْاَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيْرِ ࣖ
waqṣid fī masy-yika wagḍuḍ min ṣautik(a), inna ankaral-aṣwāti laṣautul-ḥamīr(i).
Утма та ҫӑмӑллатӑр, сассу ҫемҫетӗр. Чӑнах та, чи начар сасӑ — ашак сасси».