قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗ قَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ اِلَّا رَمْزًا ۗ وَاذْكُرْ رَّبَّكَ كَثِيْرًا وَّسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ ࣖ
qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡata ayyāmin illā ramzā(n), ważkur rabbaka kaṡīraw wa sabbiḥ bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).
ཁོང་(ཛ་ཀ་རི་ཡ་)ཡིས་ “ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ང་ལ་རྟགས་ཤིག་གནང་རོགས་” ཞེས་གསུངས་ཡོད། ཁྱེད་རང་གིས་མཚོན་རྟགས་མ་གཏོགས་ཉིན་གསུམ་རིང་མི་ལ་སྐད་ཆ་བཤད་མི་དགོས། ཁྱེད་རང་གི་གཙོ་བོའི་(མིང་)མང་པོ་བརྗོད་ནས་དགོང་མོ་དང་ཞོགས་པར་ཁོང་ལ་བསྟོད་པ་ཕུལ་དགོས།"
قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا
qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).
ཁོང་(ཛ་ཀ་རི་ཡ་)ཡིས་ “ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ང་ལ་རྟགས་ཤིག་གནང་རོགས་” ཞེས་གསུངས་ཡོད། (Allah) ཡིས་ "ཁྱེད་ཀྱི་རྟགས་མཚན་ནི་ཁྱེད་རང་བདེ་ཐང་ཡིན་ནའང་མཚན་གསུམ་རིང་མི་དང་མཉམ་དུ་སྐད་ཆ་བཤད་མི་ཐུབ་པ་དེ་རེད།"
فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا
fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).
དེ་ནས་ཁོང་གིས་མི་རབ་ནས་ཁོང་གི་མི་རྣམས་ལ་ཐོན་ནས་ཁོང་ཚོར་ལག་བརྡ་བྱས། ཞོགས་པ་དང་དགོང་མོ་རང་ཉིད་ལ་གཟི་བརྗིད་རྒྱོབ།