فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).
Озьы кыкназы азьлань мынӥллям; озьы, куке соос кыкназы ик кыӵе ке шаерысь адямиос доры вуо, соос кыкназы ик калыклэсь куноятыны куро, нош соослэн (со шаерысь калыклэн) соосты куноятэмзы уг поты вал, собере кыкназы ик шедьтылӥллям куашканы кутскем коркаослэсь борддоръёссэс (со шаерын), собере со соосты тупатъяз. Со (Моисей) шуиз: «Тон потэ ке, тон со понна кузьым курыны быгатӥськод».
وَاَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلٰمَيْنِ يَتِيْمَيْنِ فِى الْمَدِيْنَةِ وَكَانَ تَحْتَهٗ كَنْزٌ لَّهُمَا وَكَانَ اَبُوْهُمَا صَالِحًا ۚفَاَرَادَ رَبُّكَ اَنْ يَّبْلُغَآ اَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلْتُهٗ عَنْ اَمْرِيْۗ ذٰلِكَ تَأْوِيْلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًاۗ ࣖ
wa ammal-jidāru fa kāna ligulāmaini yatīmaini fil-madīnati wa kāna taḥtahū kanzul lahumā wa kāna abūhumā ṣāliḥā(n), fa arāda rabbuka ay yablugā asyuddahumā wa yastakhrijā kanzahumā raḥmatam mir rabbik(a), wa mā fa‘altuhū ‘an amrī, żālika ta'wīlu mā lam tasṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).
Нош вал сярысь ке верано, со городысь кык сирота пиослэн вал, со улын соослэн ваньбурзы вал, нош атайзы шонер улӥсь адями вал. Соин ик тӥляд Кузё-Инмардылэн потэ вал, соос мед быдэ вуозы но тӥляд Кузё-Инмардылэсь ӟечлыксэ возьматыса, ваньбурзэс мед поттозы шуыса. Мар мон лэсьтӥ, со ас мылкыдыя ӧй вал. Со валэктон тӥляд ужъёсты, кудъёссэ тӥ чиданы ӧд быгатэ».