فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).
དེར་བརྟེན་ཁོང་གཉིས་མུ་མཐུད་དུ་སོང་། དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཁོང་གཉིས་རྒྱལ་ཁབ་གཅིག་གི་མི་དམངས་ལ་སླེབས་སྐབས། ཁོང་གཉིས་ཀས་མི་དམངས་ཀྱིས་སྤྲོ་སྐྱིད་གཏོང་དགོས་པའི་རེ་སྐུལ་ཞུས་ཀྱང་། ཁོང་ཚོས་(རྒྱལ་ཁབ་དེའི་མི་དམངས་)ཁོང་ཚོར་མགྲོན་ཁང་སྤྲོད་འདོད་མེད། ཁོང་གིས་(མོ་སེ་) "གལ་ཏེ་ཁྱེད་ལ་དགོས་ན་དེའི་ཆེད་དུ་བྱ་དགའ་ཞུ་ཆོག" ཅེས་བཤད།
وَاَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلٰمَيْنِ يَتِيْمَيْنِ فِى الْمَدِيْنَةِ وَكَانَ تَحْتَهٗ كَنْزٌ لَّهُمَا وَكَانَ اَبُوْهُمَا صَالِحًا ۚفَاَرَادَ رَبُّكَ اَنْ يَّبْلُغَآ اَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلْتُهٗ عَنْ اَمْرِيْۗ ذٰلِكَ تَأْوِيْلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًاۗ ࣖ
wa ammal-jidāru fa kāna ligulāmaini yatīmaini fil-madīnati wa kāna taḥtahū kanzul lahumā wa kāna abūhumā ṣāliḥā(n), fa arāda rabbuka ay yablugā asyuddahumā wa yastakhrijā kanzahumā raḥmatam mir rabbik(a), wa mā fa‘altuhū ‘an amrī, żālika ta'wīlu mā lam tasṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).
གྱང་དེ་གྲོང་ཁྱེར་ནང་ཡོད་པའི་བུ་དྭ་ཕྲུག་གཉིས་ཀྱི་ཡིན་ཞིང་། དེའི་འོག་ལ་ཁོང་ཚོའི་བང་མཛོད་ཅིག་ཡོད་པ་དང་། ཁོང་ཚོའི་ཨ་ཕ་ནི་མི་དྲང་བདེན་གྱི་མི་ཞིག་ཡིན། ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོས་ཁོང་ཚོ་རྒས་ཚད་ལ་སླེབས་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་སྙིང་རྗེ་ལྟར་ཁོང་ཚོའི་བང་མཛོད་དེ་ཕྱིར་འཐེན་བྱེད་པར་འདོད་ཡོད། ངས་གང་བྱས་པ་དེ་ང་རང་གི་འདོད་པ་ལྟར་མ་རེད། དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བཟོད་སྒོམ་བྱེད་མི་ཐུབ་པའི་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་འགྲེལ་བཤད་ཡིན།”