فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).
So di tu pipul dɛn go bifo; so dat we dɛn tu kam to di pipul dɛn na wan kɔntri, dɛn ɔl tu aks fɔ mek di pipul dɛn ɛnjɔy dɛn, bɔt dɛn (di pipul dɛn na da kɔntri de) nɔ bin want fɔ ɛnjɔy dɛn, dɔn dɛn ɔl tu fɛn di wɔl dɛn na di os dɛn we bin dɔn lɛf smɔl fɔ fɔdɔm (na da kɔntri de), dɔn i stret dɛn. I (Mozis) se, "If yu want, yu kin aks fɔ blɛsin fɔ am."
وَاَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلٰمَيْنِ يَتِيْمَيْنِ فِى الْمَدِيْنَةِ وَكَانَ تَحْتَهٗ كَنْزٌ لَّهُمَا وَكَانَ اَبُوْهُمَا صَالِحًا ۚفَاَرَادَ رَبُّكَ اَنْ يَّبْلُغَآ اَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلْتُهٗ عَنْ اَمْرِيْۗ ذٰلِكَ تَأْوِيْلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًاۗ ࣖ
wa ammal-jidāru fa kāna ligulāmaini yatīmaini fil-madīnati wa kāna taḥtahū kanzul lahumā wa kāna abūhumā ṣāliḥā(n), fa arāda rabbuka ay yablugā asyuddahumā wa yastakhrijā kanzahumā raḥmatam mir rabbik(a), wa mā fa‘altuhū ‘an amrī, żālika ta'wīlu mā lam tasṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).
Ɛn fɔ di wɔl, na tu bɔbɔ dɛn we nɔ gɛt mama ɛn papa na di siti in yon, ɛn ɔnda am, dɛn gɛt wan jɛntri, ɛn dɛn papa na man we de du wetin rayt. So yu Masta bin want mek dɛn rich machɔ ɛn dɛn fɔ pul dɛn jɛntri as sɔri-at frɔm yu Masta. A nɔ bin du am bay misɛf. Dat na di pruf fɔ di tin dɛn we yu nɔ bin gɛt peshɛnt fɔ du.”