فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).
Ha abụọ wee gaa n'ihu; nke mere na mgbe ha abụọ bịarutere n'otu obodo, ha abụọ rịọrọ ka ndị bi ebe ahụ nwee obi ụtọ, mana ha (ndị bi na mba ahụ) achọghị ịnabata ha, ha abụọ wee hụ mgbidi nke ụlọ ndị fọrọ nke nta ka ha daa (n'obodo ahụ), wee mee ka ha kwụsie ike. O (Moses) kwuru, sị, "Ọ bụrụ na ịchọrọ, ị nwere ike ịrịọ maka ụgwọ ọrụ maka ya."
وَاَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلٰمَيْنِ يَتِيْمَيْنِ فِى الْمَدِيْنَةِ وَكَانَ تَحْتَهٗ كَنْزٌ لَّهُمَا وَكَانَ اَبُوْهُمَا صَالِحًا ۚفَاَرَادَ رَبُّكَ اَنْ يَّبْلُغَآ اَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلْتُهٗ عَنْ اَمْرِيْۗ ذٰلِكَ تَأْوِيْلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًاۗ ࣖ
wa ammal-jidāru fa kāna ligulāmaini yatīmaini fil-madīnati wa kāna taḥtahū kanzul lahumā wa kāna abūhumā ṣāliḥā(n), fa arāda rabbuka ay yablugā asyuddahumā wa yastakhrijā kanzahumā raḥmatam mir rabbik(a), wa mā fa‘altuhū ‘an amrī, żālika ta'wīlu mā lam tasṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).
Ma mgbidi ahụ, ọ bụ nke ụmụ nwoke abụọ na-enweghị nna n'obodo ahụ, n'okpuru ya ka e nwere akụ̀ nke ha, nna ha bụkwa onye ezi omume. Ya mere, Onyenwe gị chọrọ ka ha ruo ntozu okè ma wepụ akụ̀ ha dị ka ebere sitere n'aka Onyenwe gị. Emeghị m ya n'onwe m. Nke ahụ bụ ihe akaebe nke ihe omume ị na-enweghị ndidi na ya.