فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوْتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ سَرَبًا
falammā balagā majma‘a bainihimā nasiyā ḥūtahumā fattakhaża sabīlahū fil-baḥri sarabā(n).
त्यसैले जब तिनीहरू दुई समुद्रको मिलन बिन्दुमा पुगे, तिनीहरूले माछालाई बिर्से, र त्यो हाम फालेर समुद्रमा आफ्नो बाटो लाग्यो।
قَالَ اَرَاَيْتَ اِذْ اَوَيْنَآ اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنِّيْ نَسِيْتُ الْحُوْتَۖ وَمَآ اَنْسٰىنِيْهُ اِلَّا الشَّيْطٰنُ اَنْ اَذْكُرَهٗۚ وَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ عَجَبًا
qāla ara'aita iż awainā ilaṣ-ṣakhrati fa innī nasītul-ḥūt(a), wa mā ansānīhu illasy-syaiṭanu an ażkurah(ū), wattakhaża sabīlahū fil-baḥri ‘ajabā(n).
उसले (उसको नोकरले) जवाफ दियो, "के तिमीलाई थाहा छ जब हामी चट्टानमा आश्रय खोजिरहेका थियौं, मैले माछाको बारेमा भन्न बिर्सिएँ र मलाई शैतान बाहेक अरू कसैले पनि यो सम्झन बिर्साउन सकेन, र (माछा) धेरै अनौठो तरिकाले समुद्रमा आफ्नो बाटो लाग्यो।"