فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوْتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ سَرَبًا
falammā balagā majma‘a bainihimā nasiyā ḥūtahumā fattakhaża sabīlahū fil-baḥri sarabā(n).
So we dɛn rich usay di tu si dɛn mit, dɛn fɔgɛt di fish, ɛn i jomp ɛn tek in we fɔ go insay di si.
قَالَ اَرَاَيْتَ اِذْ اَوَيْنَآ اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنِّيْ نَسِيْتُ الْحُوْتَۖ وَمَآ اَنْسٰىنِيْهُ اِلَّا الشَّيْطٰنُ اَنْ اَذْكُرَهٗۚ وَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ عَجَبًا
qāla ara'aita iż awainā ilaṣ-ṣakhrati fa innī nasītul-ḥūt(a), wa mā ansānīhu illasy-syaiṭanu an ażkurah(ū), wattakhaża sabīlahū fil-baḥri ‘ajabā(n).
I (in savant) ansa se, “Yu no se we wi bin de luk fɔ say fɔ ayd na di rɔk, a fɔgɛt (fɔ tɛl yu bɔt) di fish ɛn natin nɔ mek a fɔgɛt fɔ mɛmba am pas Setan, ɛn (di fish) tek in we fɔ go na di si insay wan rili strenj we.”