فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوْتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ سَرَبًا
falammā balagā majma‘a bainihimā nasiyā ḥūtahumā fattakhaża sabīlahū fil-baḥri sarabā(n).
ដូច្នេះ នៅពេលដែលពួកគេបានទៅដល់ចំណុចប្រសព្វនៃសមុទ្រទាំងពីរ ពួកគេភ្លេចត្រី ហើយវាបានលោតចុះទៅក្នុងសមុទ្រ។
قَالَ اَرَاَيْتَ اِذْ اَوَيْنَآ اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنِّيْ نَسِيْتُ الْحُوْتَۖ وَمَآ اَنْسٰىنِيْهُ اِلَّا الشَّيْطٰنُ اَنْ اَذْكُرَهٗۚ وَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ عَجَبًا
qāla ara'aita iż awainā ilaṣ-ṣakhrati fa innī nasītul-ḥūt(a), wa mā ansānīhu illasy-syaiṭanu an ażkurah(ū), wattakhaża sabīlahū fil-baḥri ‘ajabā(n).
គាត់ (អ្នកបម្រើរបស់គាត់) បានឆ្លើយថា "តើអ្នកដឹងទេថា នៅពេលដែលយើងកំពុងស្វែងរកកន្លែងជ្រកកោននៅលើថ្មនោះ ខ្ញុំភ្លេច (ប្រាប់អ្នកអំពី) ត្រីនោះ ហើយគ្មានអ្វីធ្វើឱ្យខ្ញុំភ្លេចចងចាំវាទេ លើកលែងតែសាតាំង ហើយត្រីនោះបានធ្វើដំណើរទៅកាន់សមុទ្រតាមរបៀបចម្លែកមួយ"។