فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوْتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ سَرَبًا
falammā balagā majma‘a bainihimā nasiyā ḥūtahumā fattakhaża sabīlahū fil-baḥri sarabā(n).
Kumta ynda ki la poi ha ka jingiakynduh jong ki ar tylli ki duriaw, ki la klet noh ia ka dohkha, kumta (ka dohkha) ka la jngi bad ka la shim ia la ka lynti shapoh duriaw.
قَالَ اَرَاَيْتَ اِذْ اَوَيْنَآ اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنِّيْ نَسِيْتُ الْحُوْتَۖ وَمَآ اَنْسٰىنِيْهُ اِلَّا الشَّيْطٰنُ اَنْ اَذْكُرَهٗۚ وَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ عَجَبًا
qāla ara'aita iż awainā ilaṣ-ṣakhrati fa innī nasītul-ḥūt(a), wa mā ansānīhu illasy-syaiṭanu an ażkurah(ū), wattakhaża sabīlahū fil-baḥri ‘ajabā(n).
U (u nongiarap) u la jubab, “Hato phi tip ba haba ngi dang wad jaka rieh halor u mawsiang kham mynshuwa, nga la klet (iathuh shaphang) ka dohkha bad ym don kaei kaei kaba la pynlong ia nga ban klet ban kynmaw ia ka lait noh tang u ksuid, bad (ka dohkha) ka la shim ia la ka lynti sha duriaw ha ka rukom kaba phylla shibun.”