فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوْتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ سَرَبًا
falammā balagā majma‘a bainihimā nasiyā ḥūtahumā fattakhaża sabīlahū fil-baḥri sarabā(n).
Ya mere, mgbe ha rutere ebe ha na-ezukọ n'oké osimiri abụọ ahụ, ha chefuru azụ̀ ahụ, o wee wụlie elu wee banye n'ime oké osimiri ahụ.
قَالَ اَرَاَيْتَ اِذْ اَوَيْنَآ اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنِّيْ نَسِيْتُ الْحُوْتَۖ وَمَآ اَنْسٰىنِيْهُ اِلَّا الشَّيْطٰنُ اَنْ اَذْكُرَهٗۚ وَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ عَجَبًا
qāla ara'aita iż awainā ilaṣ-ṣakhrati fa innī nasītul-ḥūt(a), wa mā ansānīhu illasy-syaiṭanu an ażkurah(ū), wattakhaża sabīlahū fil-baḥri ‘ajabā(n).
O (ohu ya) zara, sị, “Ị ma na mgbe anyị na-achọ ebe mgbaba n’elu nkume ahụ, echefuru m (ịkọrọ gị) azụ̀ ahụ, ọ dịghịkwa ihe mere ka m chefuo icheta ya ma e wezụga Setan, (azụ̀ ahụ) wee gaa n’oké osimiri n’ụzọ dị ịtụnanya.”