فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوْتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ سَرَبًا
falammā balagā majma‘a bainihimā nasiyā ḥūtahumā fattakhaża sabīlahū fil-baḥri sarabā(n).
Шулай итеп, ике диңгеҙҙең осрашыуына килгәс, балыҡты онотҡандар, шуға күрә (балыҡ) һикереп, диңгеҙгә юл тотҡан.
قَالَ اَرَاَيْتَ اِذْ اَوَيْنَآ اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنِّيْ نَسِيْتُ الْحُوْتَۖ وَمَآ اَنْسٰىنِيْهُ اِلَّا الشَّيْطٰنُ اَنْ اَذْكُرَهٗۚ وَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ عَجَبًا
qāla ara'aita iż awainā ilaṣ-ṣakhrati fa innī nasītul-ḥūt(a), wa mā ansānīhu illasy-syaiṭanu an ażkurah(ū), wattakhaża sabīlahū fil-baḥri ‘ajabā(n).
Ул (ярҙамсы) яуап бирҙе: «Беләһеңме, беҙ ҡаяла һыйыныу урыны эҙләгәндә, мин балыҡты оноттом һәм шайтандан башҡа бер нәмә лә иҫкә төшөрөргә мәжбүр итмәне, һәм (балыҡ) диңгеҙгә бик сәйер юл алды».